soms zit het mee en soms zit het volledig tegen.
De ellende begon woensdagavond toen ik bij iemand op bezoek was, redelijk netjes (voor mijn doen dan ) de auto geparkeerd en een blinde dementerende bejaarde rijdt met het achteruitrijden een deukje erin.
Vervolgens blijft de incontinente dame rustig in haar auto zitten.... ik kijk het eens aan en klop daarna op haar raam.... U heeft schade en ik ook! ff een formuliertje invullen, zou je denken en het probleem is eenvoudig opgelost.
Mevrouw ontkent dat er een deuk in mijn auto zit en het gezeik kan beginnen. Haar man komt naar buiten en zegt haar gewoon weg te rijden. En dat doet ze dan ook. Even later komt ze terug en heeft haar eigen schade helemaal weggepoetst zodat er niets meer aan de hand lijkt te zijn.
Wat bestaan er op deze wereld toch een vuile vieze gore hufters die het licht in hun ogen niet waard zijn. WTF? Ik knal bijna uit elkaar en het liefste wat ik zou doen is het laatste beetje licht dat dan wel in hun niets vertellende ogen schijnt er uit willen slaan.
Het is misschien een slechte optie en ben ik heel soms een beetje een heethoofd, maar toch ... Ik hou nu eenmaal niet van dit soort rare fratsen.
Mijn Noors is niet van zo een niveau dat ik een volledige discussie aan kan gaan, dus ik bel Anne ff op. Kan zij mooi die discussie aan gaan zonder dat het op shit uit draait.
Anne lost het op (Hoewel dat niet vanzelf ging) en het ging de oude klootzakken zoals gedacht om hun no-claim premie. Moet dat dan GVD over mijn rug heen?
Ze hebben een cashbedrag betaald en daarmee de zaak afgerond. Thanks for nothing!
De volgende ochtend rijdt Anne naar haar werk in de landrover en een niet oplettende zandneger van een taxichauffeur geeft geen voorrang en de volgende schade kan opgemaakt worden. Een auto besturen is nu eenmaal iets anders dan een kameel of een ezel meneer. Ook u hartelijk bedankt, blijkt die achteraf ook nog uit NL te komen.
het voordeel van een landrover is dat het vrij stevige auto's zijn en de schade lijkt op een beschadigde bumper en een krom trekoog mee te vallen, die tegenpartij was er een heel stuk slechter aan toe.
Om het pechverhaal compleet te maken, ben ik zo vrij geweest om tijdens het bewerken van een stuk bot voor mijn tiki's een mes met behoorlijk veel kracht in mijn arm te steken... au! Het is maar een heel klein sneetje, maar omdat het met veel geweld ging stopte het mes op het bot van mijn arm en dat was niet zo fijn...
Alles wat naar buiten kwam weer teruggeduwd en al zwetend en wit 2 hecht pleisters er op gezet en nu maar hopen dat het goed komt... Blood and sawdust...het zal nog wel vaker voor gaan komen, vrees ik.
Gelukkig bestaat het leven niet alleen maar uit pech... tijdens een mooie middag met de boot op pad gegaan en een paar prachtige vissen gevangen, zeehondje erbij en ik ben weer helemaal in mijn element en alles wat tegenzat vergeten.
![]() |
mooi maatje schol |
![]() |
tuinbezoeker |