drassig

Niets bijzonders gaande afgelopen week (het kan niet altijd feest zijn) een deel van het weekend gebruikt om de bus verkoopklaar te maken en een ander deel om langs de kustlijn te hiken. Met een zomerse -1, zonnetje en geen wind een perfecte dag om de kaplaarsjes aan te trekken en op pad te gaan.
Die laarzen zijn hier geen luxe of iets raars , sterker nog ik denk dat het dragen van rubber laarzen hier tot mode verheven is. Jong en oud loopt er op ongeacht de gelegenheid. Heel vreemd is dat niet gezien het heersende klimaat.

Om bij sommige delen van het strand te komen, moet je soms door met water doordrenkte weilanden of andere drassige gebieden waar je letterlijk tot aan je knieën in de grond wegzakt (althans ik dan) . Omdat we er bijna dagelijks op die rubber dingen lopen kun je dus maar beter investeren in een goed paar, die net zo goed zitten en lopen als je normale schoenen. Ook deze net zoals mijn klimschoenen van Viking, zo steunen we direct de Noorse middenstand.

Hiken langs de kustlijn, goed voor ons en goed voor die ouwe vierpoot die nog steeds onvermoeibaar met jerrycans sleept en pas loslaat als ze terug bij de auto is.
Enjoy de plaatjes van vandaag.....

herstel

We zijn gedeeltelijk recovered van vorige weeks shit, de koelkast is vervangen voor een tijdelijke tot de ander is gerepareerd (nieuwe motor) en het fordje staat ook weer voor de deur na het betalen van 2000 nok.
het probleem zat in de pomp van de ruitensproeier.

De draad weer opgepakt en ook een nieuw project aangenomen: afgelopen zomer heb ik samen met DW een oude boot gekocht voor een heel leuk bedragje. De bedoeling was om de boot  te renoveren en hem voor goed geld door te verkopen, maar door het slechte weer en andere bezigheden is dat er niet van gekomen.

Dan maar verkopen zoals die is, maar ook dat schoot niet erg op. Nu kwam er van de week iemand die de boot wil ruilen voor een 1994 chevrolet starcraft. Daar hoeven we niet lang over na te denken, een auto is makkelijker te verkopen dan een boot. Maar ja, het is wel een hele vette bak en de verleiding om de rode sloep te houden en om te bouwen tot camper is enorm groot.
Er zijn eigenlijk 2 dingen die het tegenhouden, dat is Anne en het feit dat er een 5,7 liter V8 motor in zit, weliswaar een diesel... maar toch, het wordt een dure hobby en dus moet ik Anne als spelbreker met enige tegenzin toch een klein beetje gelijk geven . DW en ik gaan een paar kleine reparaties uitvoeren en de de mooie rooie gaat in de verkoop.

Het weekend bracht ons eerst naar de miljøstraat om wat oude troep weg te brengen. Goed geregeld daar. Je rijdt eerst langs een poort, daar bepaalt iemand hoeveel vuil je ongeveer bij je hebt, dan betaal je 100 nok per kuub afval en vervolgens kun je gaan dumpen. Aan het einde van de dubbele rijen containers staat een gebouw met de naam byttebu. Daar worden goede spullen apart gehouden die je vervolgens weer gratis mee kan nemen. Een goed systeem als niet de rij met oostblokkers de boel intimiderend in de gaten houdt en al klaar staan met grote bussen om alles in te laden waardoor een ander die het echt kan gebruiken geen kans meer heeft, fuck 'm!
In de avond een nieuwjaarsborrel van PJK en zijn liefje waar nagenoeg alleen Hollanders waren, een vreemde ervaring, maar een leuk feestje wat de volgende ochtend de nodige koppijn gaf .
Die gaat snel weer weg met het autoritje wat we hebben gepland. een kleine 100 km rijden richting het ondergesneeuwde Sirdal, wat een paar leuke plaatjes opleverde en de ellende van vorige week weer goed maakt.

Ergens ging het mis

Een werkweek niets anders als alle andere, in de avonden wat kleine huis tuin en keukenklusjes en op zoek naar nieuw kampeer materiaal. Ik weet dat ik genoeg heb maar dit is wat specifieker materiaal voor trektochten want kleine Fredje heeft weer een leuk plan bedacht.... (eigenlijk heb ik dat plan al heel erg lang maar ben ik het nu aan het realiseren) alsof de eeuwige dromende kleuter niets beters te doen heeft.
Ik heb een rugzak gekocht, geen kleintje waar net je broodtrommeltje in past maar 85 liter, groot genoeg voor een trektocht van een aantal dagen. Dat is dus het plan, een aantal trektochten beginnende met een wintertocht, kamperen in de bergen in de sneeuw. Sommige van jullie zullen nu denken zal je dat nu wel gaan doen. Ja zeker, waarom niet? Soms moet je de extremen opzoeken, als er nog helden onder jullie zijn die graag mee willen... je weet me te vinden.  Een rugzak heb ik dus, de rest van het materiaal  had ik al, alleen nu nog een bijpassende tent. 1 die sterk genoeg is voor in de bergen en licht genoeg voor in je rugzak. Op het internet heb ik al een aantal opties gevonden. Alleen nu nog 1 tegen een schappelijke prijs en dan kunnen we op pad. Voor zover de werkweek.
Veel belangrijker is het weekend (niet voor Anne want die moest werken) Zaterdag naar het strand, dat was alweer even geleden en na al die stormen van afgelopen tijd moet er vast wat doods zijn aangespoeld. Schedeljacht. Het zal aan de stroming van de zee liggen of aan de geografische ligging van deze regio, maar het resultaat valt die dag tegen, 1 stormvogel en mijn bejaarde, dove, slechtziende vierpoot vond een papegaaiduiker, met haar neus is dus niets mis. Geen grote aantallen dus, maar wel leuke soorten. Tussen het zoeken door wat fotograferen en zoals je ziet ging het daar al ergens mis....
Onscherpte in de foto's terwijl naar mijn weten de instellingen goed waren, het toestel heeft af en toe al wat kuren maar ik hoop toch echt ( en ook voor jullie) dat die nog even meegaat. Al dat moois moet toch worden vastgelegd op de gevoelige SD kaart. Voor zover de zaterdag...
De zondag niets vreemds, beetje relaxen, boot eindelijk in de garage geperst zodat ik kan gaan beginnen met onderhoud. maar voor we in de avond naar bed gingen begon de koelkast te piepen. eerst temperatuur alarm en daarna een hoop kabaal uit de motor. opstarten en weer wegvallen. Normaal reset ik m en is het daarna goed, maar nu na 30 minuten kabaal doet die helemaal niets meer, schroot! Laat in de avond vriezer leeggehaald etc etc. Volgende ochtend naar mijn job, start de ford en flinke wolken rook komen de cabine in. WTF?? kortsluiting en de bedrading is aan het doorsmelten. ik zet de motor af, licht uit en gooi de motorkap open waar nog meer rook mij verwelkomt. en hoewel alles uit staat, brand de verlichting nog steeds.... als een gek naar binnen gerend voor gereedschap om de accu los te koppelen voor het fordje afbrand . Het is weer zover... mijn eeuwige bad luck heeft mij weer gevonden. een kleine opsomming van het afgelopen jaar:
de oven vervangen, vaatwasser, afzuiger in de douche, Lady Luck haar BB motor in puin, 2 aanrijdingen (geen schuld), landrover in puin, kapotte brandstofleiding van de Nissan, koelkast en nu de ford en dan houd ik het lijstje beknopt. Dat ik niet voor het geluk ben geboren dat was al een feit, maar mag het aub een keer wat minder?
Ondanks alles, still alive and kicking!

een nieuw jaar

Wij hebben een uitstekend eindejaarsviering gehad in gezelschap van N+M onze oude buren en goede vrienden die voor de gelegenheid het vliegtuig naar Stavanger hebben genomen.
Beetje eten, drinken, sightseeing...je kent het wel.
Het 12 uur gebeuren hebben we buiten gedaan, hier in de straat weinig vuurwerk. Vanwege een vuurwerkverbod
in het centrum van de stad (niet zo heel vreemd met al die houten huizen), maar aan de achterkant van het huis houdt het verbod op en dat is dan ook meteen de plek waar het fellesfyrverkeri wordt afgestoken. Professioneel vuurwerk op een steenworp afstand.
Na ongeveer een half uurtje is iedereen wel klaar met afsteken en keert de rust terug in de stad. Vuurwerk verkoop begint hier 1 dag voor oudjaar vanuit een paar verkooppunten op straat, hoewel het aan regels is gebonden lijkt het daar niet op. Verkoop gebeurt vanuit een partytent of een caravan, open container....
Vrienden weer op het vliegveld afgezet en wij gaan eens wat rust nemen  na 3 aaneengesloten weken elk weekend in de weer te zijn met gasten of op bezoek gaan. Even terug naar basic.

Vanuit het mooie Noorwegen wensen wij jullie een zeer goed 2012 en zorg dat je al je dromen blijft onthouden om ze daarna waar te maken (het gaat niet vanzelf), volg je hart, enjoy life and live it to the fullest maar vergeet niet om daarbij af en toe een klein beetje (niet te veel) verstand te gebruiken, dan doen wij dat ook!

omruilen

Kerst, voor mij betekend het niet meer dan een dag als alle andere dagen.
Ik ben niet verbonden aan een of andere religie, want ik geloof in mijzelf, daar heb ik dus geen god voor nodig.
De andere schijnheiligheden die met kerst gepaard gaan heb ik ook geen boodschap aan. Vrede op aarde? Het bestaat niet! bovendien komt alle onvrede op aarde voort uit religie en lekker eten dat doe ik elke dag.
Anderen hebben het over de extra vrije dag, leuk maar voor mij is dat op een andere dag de achterstallige arbeid inhalen. Het zou nu rustig moeten zijn op mijn werk, ware het niet dat de ene helft vrij is  en een groot deel van de andere helft zich na kerst heeft ziekgemeld, de ploerten, op deze manier moet ik dus alleen maar harder werken.
Het zelfde gaat op voor Anne, de dag(en) na kerst zijn de drukste van het hele jaar. Niet qua omzet, maar een te groot deel van de Noren brengen ook dit jaar (vorig jaar schreef ik er ook al over) massaal hun gekregen kerstkado terug naar de winkel om het te ruilen of proberen wat geld terug te krijgen.
Je weet niet wat je ziet, de grotere winkels hebben voor deze dagen aparte balie's waar dikke rijen met tientallen mensen voor staan waar je de goederen kunt retourneren. Je ziet de mensen met volle tassen het winkelcentrum ingaan, terwijl volgens mij de bedoeling is dat ze met volle tassen het winkelcentrum uitgaan.
Dan zijn er sommige ook nog beledigt omdat ze er achter komen dat hun met zorg en liefde uitgekozen kado in de aanbieding was en ze daarom een kleiner bedrag ontvangen dan waar ze op gerekend hadden en daar dan hun frustratie  over uiten tegen het bedienend personeel. Het toppunt van kapitalisme en respectloosheid . Waarom zou je de moeite nemen om iets voor iemand uit te zoeken, als ze het toch terug naar de winkel brengen?

Desalniettemin hebben wij een goed "kerst"weekend achter de rug. met goed eten, drinken in het gezelschap van wat vrienden, net zoals vele andere weekenden. Onze gedachten bleef op kerstavond wel even hangen bij onze kameraden in NL waar we op kerstavond de  goede gewoonte hebben om met allen op stap te gaan om vervolgens volledig laveloos te zuipen en een hoop lol te maken.... we missen jullie! Maar gelukkig komen vrijdag onze buren/vrienden N+M naar hier om oud en nieuw te vieren, wij verheugen ons alvast op jullie komst.

Nu moet ik toch nog even iets vertellen wat ik al een hele tijd wil zeggen maar elke keer vergeet:
een aantal weken geleden zaten we bij onze Engelse vrienden op een dun bevolkt eilandje. De aandacht werd rond 22.00 getrokken door oranje zwaailichten en een hoop kabaal.
Je zou denken aan een hulpdienst, maar het bleek een isbil te zijn. De ijsverkoper die met een redelijke vaart, laat in de avond in het pikkedonker nog wat ijsjes probeert te slijten....... Heel erg vreemd is dit verschijnsel niet want de gemiddelde Noor eet ook in de winter graag een ijsje, maar wat ik mij meteen afvroeg hoe je zo een ijscowagen tot stoppen brengt als die met een bloedgang je huis voorbij rijdt. Moet je dan met een lichtgevend hesje aan of met een lamp zwaaiend langs de weg gaan staan als de ijscowagen zijn retour-rondje rijdt?

bezoek

Full house dit weekend.... Anne's ouders A en E zijn via Schiphol op het vliegtuig gestapt voor een lang weekend Noorwegen.
Bezoek is altijd leuk en natuurlijk hoop je dat ze mooi weer krijgen, want dan is het hier net iets leuker.
Over het eten en vloeibaarheden waren volgens mij geen klachten, sterker nog... ik denk dat wij 2 in de keuken de kwaliteit van sommige Noorse restaurants kunnen overtreffen.
Vrijdag een snel maar goed gerecht met div. gekruide groente, kipfilet en gebakken couscous.  Zo op papier lijkt het nergens op, maar des de beter smaakt het.
zaterdag scampi's, zelfgebakken focacci, verse op de huid gebakken zalm, gestoofde prei-champignon met een scheutje room en fløtepotet  voorafgaand wat aqauvit om het geheel wat beter te verwerken. Zondag een Griekse maaltijd met Anne's inmiddels befaamde feta gevulde burgers...
Dat weer, zaterdag herfstachtig met vorst aan de grond.. lekker glijden en zondag koud maar heerlijk weer. Een perfecte dag om de bergen in te rijden. Deze keer via Ims, Oltedal naar Byrkedal. Een prachtige rit door de besneeuwde bergen voor het winter kerstgevoel.
Al dat moois binnen een uur rijden.

De foto's van deze week zijn  voornamelijk van AW maar ik kon het niet laten om er ook een paar van mijzelf toe te voegen.

Correctie

Jullie zien het goed, ik ga proberen de blogtitels in het Nederlands te schrijven in plaats van in het Engels.
Zo heb ik weer een nieuwe uitdaging en hebben de ongeletterden onder jullie het weer net even iets makkelijker.
Ik moet toegeven dat ik af en toe mijzelf ook wel wat ongeletterd vindt. Door hele dagen 3 talen te spreken, komt het met enige regelmaat voor dat ik woorden helemaal niet meer weet , in alle 3 de talen niet. Of woorden alleen in het Engels of Noors weten en dan even niet meer weten hoe het in het Nederlands was. Anne praat tegen mij ook vaak in het Noors zonder dat ze het zelf in de gaten heeft..... een vreemde gewaarwording.

Niet alleen in taalgebruik moet ik mijzelf corrigeren , ik was er van overtuigd dat vorige week de winter toch echt was begonnen, zo blij als een kind met de eerste sneeuw van het seizoen.
Het was helaas maar van korte duur, net na het weekeinde niets anders dan regen, ijsregens, nog meer regen en te veel wind. Gewoon weer herfst dus. Zulk slecht weer dat zelfs ik geen zin meer had om buiten te spelen, dan moet het wel heel bar zijn. De uitspraak slecht weer bestaat niet, alleen slechte kleding  gaat nu even niet op.
Een saai weekje dus met 1 verrassing dat Anne haar diploma binnen is... dat is wel heel erg snel van de Noorse ambtenarij.
Het weekend bracht ook niet veel bijzonders, Anne moest beide dagen werken. Het loopt tegen kerst en de Noren geven weer bakken met geld uit,er stond een serieuze file voor het winkelcentrum en mensen stonden zelfs voor de deur te wachten om naar binnen te mogen.
Ik heb mijn tijd beter besteed en samen met PJK mijn bootje uit het water gehaald voor winteronderhoud. De rest van de tijd gebruikt om ons huis aan kant te maken voor de gasten die volgend weekend komen.
Ik kan het niet spannender maken.

Nu grepen we al een paar keer mis in de supermarkt, ze komen iets te kort hier in Noorwegen.... Boter!
Een boter tekort en dat vlak voor de kerst waar traditioneel zeven soorten koekjes worden gebakken, en nog veel meer lekkers. Dat worden moeilijke tijden voor de Noren.

winter

Het lijkt maar geen winter te worden, het vriest nauwelijks en de sneeuw lijkt uit te blijven.
Vorig jaar dwarrelde de witte vlokjes al in oktober in grote hoeveelheden naar beneden, nu in December hebben we daar nog bijna niets van gezien.
Hoogste tijd om de sneeuw op te gaan zoeken, op ongeveer een uurtje rijden ligt Tonstad een nietszeggend gehucht mooi gelegen tussen de bergen.
Mooie gelegenheid om de auto te testen (klik hier voor het filmpje)  en te zien of Janis haar nieuwe trui met Noors motief voldoet aan haar strenge eisen.

 De auto is goedgekeurd en over de trui zijn ook geen klachten, aldus Janis.
Geen sneeuw in overvloed, maar we hebben toch even aan dat fijne wintergevoel kunnen snuiven.
Nadat we terug thuis waren begon het ook daar licht te sneeuwen en konden we vanmorgen weer de ruiten krabben en door het witte goedje naar onze job rijden.
Is het dan nu eindelijke winter?