6000 km

Ook al waren het maar 2 weken, toch is het weer wennen om binnen te zitten.
2 weken in de auto, 6000 km asfalt en onverharde stoffige wegen ik mis het vrije buiten leven nu al en Anne zit met hetzelfde probleem.
Ondanks dat we elke dag rijden, is het toch ontspannen, geen telefoon, emails, werk, zaken, alleen af en toe internet als we iets op moeten zoeken. Voor de rest genieten van alles om je heen met de camera op schoot om mooie plaatjes te maken.
We zijn naar de Noordelijkste provincie van Noorwegen gereden, Finmark. Vreemd genoeg is de snelste manier om daar te komen door eerst naar het zuiden te rijden en dan via Oslo een stukje omhoog en dan Zweden in. lange wegen, heuvelachtig met miljoenen bomen en rond de poolcirkel verschijnen de eerste rendieren.
Naarmate we hoger komen worden het er meer en meer en af en toe hopt er een eland tussendoor en moeten we weer eens vol in de remmen om m niet op de bumper te krijgen, want ze komen echt uit het niets

en bijna onzichtbaar tussen de bomen, hoe kolossaal ze ook zijn.
Verder zweden in rijden we door Lapland ( een gebied wat door Noorwegen, zweden, Finland en Rusland loopt) het land van de Sami een nomadenvolk met hun eigen cultuur en taal  voor het grootste deel leven zij van de rendieren.
Van Zweden door naar het nog meer uitgestrekte Finland en van daaruit passeren we nog een paar keer de Noorse en  Zweedse en Finse grens tot
we eindelijk in Finmark belanden. Veel tijd om rond te rijden hebben we niet want we zijn inmiddels al een aantal dagen onderweg.
Vanuit het noorden een stuk terug over de E6 en later via de kust over de atlantic road en daarna via Ålesund, Westkaap, Bergen terug naar Stavanger.

De gemiddelde temperatuur was een graad of 7, af en toe zon en af en toe regen. Tijdens de regendagen hebben we een hut genomen die je te pas en te onpas langs de weg vind en met droge dagen in de tent.
Ondanks de vele grijze luchten hebben we toch nog 1200 foto's getrokken. Waarvan er nog geen 10 procent van zal overblijven. Dat wordt dus dagen uitzoeken en nabewerken.
Net als vorige jaar toen we een prachtig shot miste van een zeearend die een pollack uit het water greep naast onze boot, misten we deze keer een winnende foto.
Langs de weg zat een mooie volle vos aan een dood rendier de knagen het duurde even voordat we stil stonden, daarna ben ik met mijn camera door de greppel aan de andere kant van de weg  terug gelopen.
De 2 prachtig in de camera en op het moment dat ik wil afdrukken komt er een vrachtwagen langs denderen en de vos is gevlogen.... we hebben nog even staan wachten op de hoop dat die terug zou komen maar helaas.
Desondanks vele plaatjes die volgens mij de moeite waard zijn, vandaag alvast een voorproefje en de rest is snel te zien op www.norwayphotography.com  en hier kun je nog een filmpje van Janis vinden die op een poot van een rendier zit te kluiven op de poolcirkel.
Onze vakantie zit er dus op en we gaan ons klaarmaken (hoewel het niet meevalt) voor arbeid.

af en toe

Af en toe word ik wel eens moe van vanalles eigenlijk...
Ik kanker graag, daar ben ik goed in en je moet doen waar je goed in bent.
Vorige week moest ik na lang uitstellen naar de dokter, het zit niet zo lekker in mijn schouder en de pijn werd nu te erg om geruisloos verder te werken.
De artsen hier onderzoeken niet erg, ze stellen een paar korte vragen duwen een klein beetje tegen je schouder schrijven een briefje dat je een ruime week thuis kan blijven.
Als het volgende week niet beter gaat moet je op woensdag terugkomen. Het gaat niet beter dus ik bel vandaag op om een afspraak te maken voor morgen. 45 minuten bellen nog steeds niemand te pakken, ik ga naar hun website en lees daar dat je ook tijd kunt bestellen via internet of via sms.
Via sms is nogal omslachtig dus ik kies voor de optie internet.
Je vult een kort formulier in en dan krijg je een sms ter bevestiging en later een sms met de afspraak, hoe simpel kan het zijn?
Sms 1 ontvangen en dan een uur later sms 2, maar niet met de afspraak maar met een vraag of ik tijd wil bestellen en waarvoor... WTF dat heb ik toch GVD op het internetformulier ingevuld???
Ik stuur een antwoord terug in mijn beste slechtste Noors en krijg daarop weer een bericht terug dat ik een foute code heb gestuurd... aaarrrggghhhh
Ik probeer nogmaals te bellen maar krijg nog steeds in gesprek, dan ga ik voor de omslachtige sms manier.
het duurt even maar het werkt, alleen krijg ik een afspraak voor over ruim een week.
Nogmaals WTF,  u weet niet wat ik mankeer, misschien ben ik over een week wel dood?
Direct na mijn ontvangen bericht probeer ik nogmaals te bellen en zowaar gaat de telefoon normaal over en krijg ik een antwoordapparaat dat het telefoonnummer voor afspraken is gesloten ik kan morgen weer terug bellen.
Dit zijn de momenten dat ik er helemaal klaar mee ben, ik rijd naar het legesenter en probeer 1 op 1 een afspraak te maken dat werkt hopelijk beter dan de moderne communicatiemiddelen.
Nee dat gaat echt niet hoor , dan had u eerder een afspraak moeten maken. HO! Ik wist vorige week nog niet of het deze week al dan wel of niet beter zou gaan, ik ben immers geen Noor die al een week van te voren kan vertellen of die dan ziek of beter is en gister was het 2e pinkster en toen was u gesloten, zo ook in het weekend, dus kunt u mij nu vertellen wanneer ik dan wel had moeten bellen?
Dat  antwoord blijft natuurlijk achterwege en het is jammer dat mijn Noorse woordenschat te beperkt is om volledig in discussie te gaan.
Er wordt mij de optie gegeven om morgenochtend terug te bellen (dan krijg ik dezelfde shit) of om langs te komen en een nummer te trekken en dan moet je maar zien wanneer je wordt geholpen en dan kan je wel eens een paar uur in de wachtkamer zitten. Af en toe...

Nog een paar dagen volhouden en dan is het voor ons vakantie. Ook hier waren de afgelopen dagen erg warm met een temperatuur die tegen de 30 graden aanliep. Dat is voor hier een raar verschijnsel, op 17 mei was het hier nog maar 5 graden en toen we gisteren tv zaten te kijken en zagen dat het een stuk noordelijker een enorme bak sneeuw naar beneden kwam.
We hadden een mooi plan om te gaan lopen met rugzak en tent in het hooggebergte van Noorwegen, Jotunheimen. Na wat contact daar in de buurt te hebben gehad blijkt dat je vanwege het koude voorjaar nog niet hoger kan komen dan de boomgrens want daarboven ligt nog teveel sneeuw en ijs.
Dat is jammer, maar misschien eigenlijk wel goed want van de week liep onze oude vierpoot erg slecht en dan is zo'n bergtocht misschien wel iets te veel van het goede.
Dan verzinnen we ff snel een plan B, een stevige autorit naar het Noorden der Noorden Finmark. Mijn favoriete deel van Noorwegen kaal en ruig (just like me).
deel Zweden, Finland, tot aan de Russische grens en dan boven wat rondtouren dat is het globale plan. En natuurlijk onderweg wat rendieren proberen te scoren.

de eerste keer

17 mai is de Noorse nationale feestdag, Op die dag werd in 1814 de Noorse grondwet bekrachtigd.
Het zal allemaal wel, de dag bestaat hier in Stavanger voornamelijk uit regen, wind en kinderparades, later in de middag zijn de russe parades. Dat zijn de afstudeer studenten voor de hogere opleidingen.

Elk jaar gaan we in de ochtend naar de kleintjes kijken, die veelal gekleed in bunad (lokale klederdracht) zingend door de straten marcheren.
Het liefst zou ik het nog iets strakker zien, allemaal hetzelfde uniform, kin omhoog borst vooruit.... maar ja dit is ook wel leuk.
Tot Janis haar grote genoegen die verregend is en zielig met de staart tussen de poten op de koude straattegels zit te bibberen, gaan we na de parade naar huis. De boel weer aan kant maken voor de volgende gasten die vrijdag arriveren en dan is het bij hotel FredenAnne nog geen eens hoogseizoen.

Het is schoonfamilie deze keer in de vorm van 2 dames. 't dak eraf....
Anne neemt ze zaterdag mee naar de stad en ik ga met PJK vissen en niet zonder succes.

Het worden een paar productieve visuurtjes, dus einde van de dag iedereen blij.
Zondag een toeristisch rondje door de bergen met een aaneengesloten wandeling naar gloppedalsura , het is verbazend om te zien hoe 10.000 jaar geleden een deel van de hoge fjordwanden ineen is gestort en het fjord in 2en heeft gedeeld.

Maandag visite weer terug naar NL en Anne mag deze dag aan haar nieuwe job als shopmanager beginnen.
Een spannende dag, ze wordt de komende 2 weken ingewerkt, dan 2 weken vakantie en dan nog 2 weken met de oude baas en daarna is de toko van haar.

Ware het niet dat op de eerste dag de huidig leidinggevende zich ziek meld voor de komende 4 dagen...... en Anne in een onoverzichtelijke puinzooi terecht komt. Dit heeft 1 groot voordeel, hier kun je met weinig moeite enorm veel credits halen.

skip

Sorry aan de trouwe bloglezers,
Dit is mijn laatste blogbericht......hehe....er is deze week niet veel te vertellen, dus voor deze week slaan we de blog even over.
Nog een paar nachtjes slapen en dan komt er vast wel weer een nieuwe!

wind

Al weken keken PW en ik er naar uit, ons jaarlijkse vistochtje naar Sotra een schiereiland ten westen van Bergen.
PW die met een volgeladen auto met voornamelijk high tech hengelmateriaal deze kant op kwam om van hier uit in een kleine 6 uur naar ginder te rijden en dan 3 dagen vissen om die monsterleng van 32 kilogram te gaan vangen.
Natuurlijk elke dag de weersverwachting in de gaten gehouden en het zag er allemaal hoopvol uit, juiste wind , geen regen (en dat is heel bijzonder voor Bergen waar het zo goed als altijd regent, het gezegde gaat niet voor niets dat de kinderen in Bergen met kaplaarsjes aan geboren worden..) dit moet gaan lukken, dachten wij.
De boot was besproken, en de camping was open (leuk als enige 2 op een camping) Donderdagavond vertrokken en vrijdagochtend naar de boot om de open zee op te varen....
Natuurlijk komt er weer iets op het pad waardoor deze vistrip in het water dreigt te vallen... wind!
Te veel wind, waardoor de verhuurder van de boten het niet verantwoord vindt om uit te varen. Ik begrijp het wel want met 16 meter per seconde is het niet echt tof in zo'n klein bootje op open zee, maar het is wel ontzettend kut.
We gaan wat vanaf de kant spinnen op de beste plekken, maar dat levert ook al niet veel op. Dan rijden we maar naar Bergen en gaan daar de toerist uithangen en daarna terug naar de camping om wat eten te maken en na een paar stevige borrels plat te gaan, want het begint behoorlijk af te koelen.
Hoe kan het anders de volgende ochtend lag er weer ijzig koud wit spul rond de tent. en de wind is wel iets minder maar als we de golven op het fjord eens bekijken en ook naar open zee staren zien we toch wel wat schuimkoppen wat een slecht teken is.
Ik bel de beheerder op en die bevestigde mijn donkerbruine vermoedens: ook vandaag gaan er geen boten naar buiten.
Inmiddels begint het ook nog eens te sneeuwen en al balend beseffen we dat het deze keer niet gaat lukken en we pakken het kampeerspul weer in en rijden eerder terug dan gepland.
Volgend jaar beter...

Oops.... II

Of het nu een beginnende vorm van Alzheimer is of een doorgewinterde versie van Korsakov weet ik niet,
misschien hebben we het gewoon wat druk  en is de blog mij voor de 2e maal ontschoten.
U ontvangt daarvoor mijn nederige excuses...

Zoals vorige week al heel kort vermeld, het is ontzettend druk met FBA Tjenester. Dat is op zich een goede zaak alleen was het de afgelopen weken zo enorm druk dat we 14 dagen aan een stuk door hebben gewerkt.
Weekenden, avonden. Nu maar hopen dat deze tred zich blijft voortzetten en ik kan minderen met mijn vaste baan en zo wat meer rust en orde creëer .
Ik weet als geen ander dat je met een eigen bedrijf 24/7 aan het werk bent, maar ik herinner mijzelf er elke dag aan waarvoor ik hier in Noorwegen woon en dat is vooral voor het buitenspelen.... en laat nu net de 2 afgelopen weekenden het weer zich van haar beste kant laten zien.
Ook Anne die opzich al een drukke baan heeft, gaat het straks ook nog iets zwaarder krijgen in haar eigen toko.
Het is dan wel niet de baan waar ze op had gesolliciteerd , want dat was namelijk een nieuw op te zetten filiaal wat op zich makkelijker is dan een bestaande winkel over te nemen. NU krijgt ze een shop in Sandnes (zo'n 20 minuten rijden vanaf hier. Tijdelijk voor 1,5 jaar maar de kans is groot dat ze daar blijft of alsnog doorstroomt naar een ander filiaal. Ik vind het knap om in 2 jaar tijd zover te komen!

Goed 2 weekenden gevuld met werken terwijl buiten de zon schijnt, dat is goed kut! En dan hadden we een vrije dag op 1 mei, de dag van de arbeid en moest ik uitgerekend op die dag, met nog meer zon, op mijn vaste job verschijnen.... weliswaar dubbel betaald maar toch.... Ik was het na een halve dag goed beu en ben naar huis gegaan om PW onze eerste zomergast van hotel F&A op te halen en Anne. Dan snel naar de boot om een paar uur te gaan varen en vissen. PJK kwam ook nog even langs met zijn boot, dus het was weer gezellig op het fjord.

Helaas niet veel gevangen, maar dat maakt niet uit.
Voor de 2e helft van de week heb ik geen afspraken gemaakt en alles doorgeschoven naar volgende week. Vandaag spullen ingepakt en morgen na het werk rijd ik met PW naar Sotra om een paar dagen te gaan vissen.... Anne blijft thuis, maar volgens mij  moet een paar dagen zonder mij,  toch ook wel een vakantiegevoel geven.

bovenste foto van fototalentje PW en de andere van PJK, Thanks!

oops...

Ben ik helemaal vergeten dat er ook nog een blog moet worden geschreven.

Het is zo druk met klussen voor FBA Tjenester dat we dag en lange avonden bezig zijn, Ook Anne(die best handig is) klust na haar eigen job net zo hard mee...
Deze week dus nier meer dan deze paar zinnen en het belangrijkste nieuws dat Anne haar eigen shop krijgt in Sandnes, hoewel het met 1,5 jaar tijdelijk is leert de ervaring dat wanneer het balletje eenmaal rolt...

APK

EU kontroll is de APK voor je auto, hier is dat 1 keer in de 2 jaar. Ze zijn streng, maar niet zo zeikerig als in NL dat als er een minuscuul rafeltje aan je gordel zit, dat ze 'm daar op afkeuren.
De Nissan had EU kontroll toen we  deze kochten, dus die kan nog 2 jaar vooruit, de ford is in November aan de beurt, maar we denken eraan om deze voor die tijd te verkopen (er is inmiddels ook al meer dan 300.000 mee gereden en volgens mij zit er een flink gat in de bodem) en een varebil (grijs kenteken) te kopen zoals een vw caddy, ford transit connect of iets dergelijks.
Zo kan ik beter mijn materiaal vervoeren en het ziet er iets professioneler en representatiever uit als ik bij mijn klanten aankom dan met die oude rammelbak.

Maar daar ging het eigenlijk niet over toen ik de kop APK schreef.
Het sloeg meer op de beestjes, die hadden hun eigen jaarlijkse APK bij de dierenarts gehad.
'Ondje (ouwe vierpoot die eigenlijk Janis heet) was een klein beetje afgevallen, dat is niet zo heel vreemd nu ze dit jaar 15 jaar wordt. Voor de rest deed ze het voor zo'n oud beestje uitstekend.
Ze rent nog steeds, hangt ook nog aan een tak als het echt moet, daagt uit, al is dan alles wel wat in mindere mate. Oh ja en ze hoort niets meer en het zicht is ook niet meer wat het geweest is maar als je een stok laag over de grond gooit vindt ze die meestal wel terug en anders pakt ze vol enthousiasme de eerste de beste andere stok en komt ze daar heel trots mee aangelopen.
Ook met Zoë de kat, was helemaal niets mis. Ze is nu de andere is overleden wat rustiger geworden en zoekt nu de aandacht bij ons (vooral bij Anne) ligt s'morgens op je schouder tijdens het ontbijt, likt dan de laatste restjes melk uit je beker, vraagt ook om snoepjes (net als 'ondje) als ze buiten is geweest, drinkt water uit de kraan..... en had alleen last van wat tandsteen die de dierenarts onder narcose weg wilde laten halen anders ging het misschien ontsteken.
Je vraagt je af of de dierenarts dit oppert om meer geld te verdienen of dat het puur en alleen voor het welzijn van het dier is.
Aan 'ondje gaan we niet meer lopen kloten, geen operaties die ze waarschijnlijk toch niet overleefd en alleen maar stress opleveren en mocht het uit de klauwen lopen dan gaan we haar ook niet kunstmatig in leven houden. Mocht het zover komen, dat de pijn te veel wordt en haar levensgenot ernstig achteruit gaat (ik wil de dag niet meemaken, ik mag dan absoluut geen fan van mensen zijn maar mijn hond betekent alles voor mij)
Dan stoppen we er direct mee. Beste voor de hond en het beste voor ons. Natuurlijk tot die tijd krijgt ze het beste van het beste en aandacht in overvloed.
Ik dwaal weer af, tandsteen daar had ik het over. Onder narcose verwijderen vind ik nogal wat en vorig jaar zeiden ze hetzelfde. We passen een simpele truck door die we van onze eigen dierenarts in NL hadden geleerd, het tandsteen druk je gemakkelijk met je nagel weg( kan je hoogstens een paar krabbels van de kat opleveren) en zo spaar je flink wat geld uit en de kat is zonder coma ontdaan van het tandsteen, hoe simpel kan het soms zijn.

De doordeweekse dagen zijn afgelopen gevuld met werk, vrijdag met PJK mijn boot genomen en een paar uur wezen vissen. Het was niet echt mijn succesdag (kan ook niet anders vrijdag de dertiende) hoewel ik wel wat ving, maar PJK had had meer geluk en haalde een mooie doornhaai ,koolvis en een nog onbekend soort platvis binnen en daarna konden we samen romantisch van de zonsondergang genieten...
(let ff niet op de kwaliteit van de foto's alles met mijn mobil genomen)

Zaterdag een werkbank gekocht, geplaatst en een werkplaats ingericht in
de garage, er komen weer een aantal opdrachten binnen en ik heb plaats nodig om thuis werk voor te bereiden.
Zondag, de rest van de garage en een bezoekje aan het Stavanger museum hier in de buurt.
Er was een tentoonstelling van leven in heel diep water, de tentoonstelling viel wat tegen en zo ook het grootste deel van het museum. Wat mij voornamelijk stoorde was het gebrek aan informatie, geen data (hoe kan ik dan iets leren of determineren?) en geen info over het hoe wat en waar... is dit dan weer typisch Noors?
Maar gelukkig hadden ze een kelder met daarin skeletten van enorme zeezoogdieren, mensen, misvormingen,

werd het toch nog interessant.

Maar het allerbelangrijkste nieuws heb ik nog niet verteld, Anne heeft een antwoord gehad op haar sollicitatie...
Ik kan er nog niet te veel over zeggen omdat er nog niets officieel naar buiten is gebracht.
Maar ik ben trots op die kleine Anne!

eenzaam

De Nissan is inmiddels gerepareerd, het bleek minder erg dan verwacht.
Dat is toch eigenlijk vreemd... je brengt 'm weg voor het wisselen van je winter naar zomerbanden, dan komen ze er daar achter dat het schroefdraad van 2 wielbouten kapot gedraaid zijn.
Nu heb ik dat zelf niet gecheckt, want ik ga uit van de professionaliteit van de monteur, misschien is dat erg naïef van mij, maar ik kan toch niet achter alles aanlopen, of moet ik dat toch maar wel gaan doen?
Op de expertise van deze bandenwisselaar, kun je dus niet vertrouwen, want bij de garage hebben ze het euvel kunnen verhelpen door het schroefdraad even opnieuw op te draaien. Dat kan ik zelf ook nog wel, sterker nog ik heb er het gereedschap ook nog voor.
Hebben wij dan die monteur in de garage voor niets uitgekafferd? Absoluut niet! Want achter de ernst van de klacht kwam men pas nadat ze vergeten waren de onderdelen te bestellen etc, zie blog van vorige week.
We hoefden dan ook niets te betalen.... dat dan weer wel.
Auto gemaakt, ik blij, want Anne in NL lekker feest vieren, familie/vrienden bezoeken, -rock around Turnhout- concertjes aflopen en goedkoop alcohol drinken (ze stond vreemd te kijken toen ze een paar bier en een cola bestelde en maar 5 euro nog wat moest betalen, daar koop je hier nog geen eens 1 bier voor)
en ik eenzaam en verlaten achtergebleven in Noorwegen samen met  'ondje.
Ik wist dat ik op pad zou gaan met die ouwe vierpoot, auto en tent maar wist eigenlijk niet waarheen.
heb dus gepland toen Anne haar koffer aan het pakken was de avond voor vertrek.. ff snel google earth kijken en een simpel plan maken.
Vestkapp en dan door naar Ålesund en dan weer snel terug naar Stavanger want met paasmaandag moet ik werken.
Zo gezegd zo niet gedaan. In mijn haast had ik er geen rekening mee gehouden , dat  hier in Stavanger de winter zo goed als voorbij is maar een paarhonderd kilometer noordelijker het nog gewoon winter lijkt te zijn.
Veel sneeuw in de bergen, dan scheen de zon met een strakke lucht en binnen 10 minuten was het zicht 100 meter, ijskoud en dikke sneeuwbuien.. en zo ging het de hele tijd.
Ik kan dan af en toe die kleine Anne wel missen, maar ik geniet er ook van om alleen in de bergen te zijn, de sporen van wild te ontdekken in de sneeuw, adelaars in de lucht, en grote groepen bruinvissen in de fjorden en dan staat die lightbulb full of anger op off en bedenk ik mij waarvoor ik in Noorwegen woon, de schoonheid van het land.
Voor de eerste nacht mijn tentje opgezet (als haringen heb ik stenen gebruikt) in de middle of fucking nowhere, ff eten gemaakt op mijn primus koker en dan mijn slaapzak in want het is echt te koud om buiten te blijven.
Zonder kleren in de slaapzak, was misschien iets te positief gedacht van mij en blijk ik toch wat minder viking te zijn dan ik dacht. Van de hond wisten we het al, die ligt ingerold in haar  camo slaapzak met daaroverheen een roze fleecedeken. Standaard wordt ze 2 keer per nacht wakker omdat haar dekentje dan niet meer goed ligt en duwt ze met haar snuit tegen mijn hoofd met de bedoeling van wakker worden en mij even opnieuw toedekken. Als je dan met haar deken bezig bent probeert ze ondertussen een manier te vinden om mijn slaapzak in te kruipen... Je vraagt je soms af of je nu met een hond of een klein mens te doen hebt.

Vroeg gewekt door de zon en het gekraai van een bonte kraai, de tent uit en ontdekken dat er sneeuw op ligt , I love it.
Snel ontbijten, in de sneeuw kakken en weer op pad.
Op naar de Vestkapp, een mooie route met gelukkig af en toe wat heldere vergezichten die vaak ook weer binnen een kwartier volledig waren verdwenen in de mist en sneeuw ( je zult het niet geloven als je de foto's bekijkt).
Daar aangekomen blijkt het laatste deel  van de weg te zijn afgesloten voor de winter. Boven op ligt toch zeker een meter of 2 sneeuw dus gaan lopen is ook geen optie.
Tijd voor plan B, alleen die heb ik niet... ik besluit wat rond te gaan rijden en zie wel waar ik uitkom en dan later de volgende veerboot richt Ålesund te nemen.
Onderweg neem ik natuurlijk de tijd om rond te lopen, foto's te maken, op tijd een bakkie thee te zetten en wat te eten. Dan naar de boot die me naar het volgende eiland moe brengen en vandaar  naar plaats van bestemming.
Er is een probleem met de veerboot en het kan nog uren duren voor ik over kan steken omrijden kost mij ook een halve dag en dan moet ik nog best een stuk.
The master of disaster strikes wederom, het loopt dus niet helemaal volgens (welke) planning en besluit om rustig aan terug te rijden want Ålesund is geen optie meer. Dan zou ik er nog wel kunnen komen maar moet ik ook direct omkeren.
Maakt niet uit, ik ben buiten en geniet en daar gaat het uiteindelijk om.
Op de terugweg over de E39 terug gereden , het is een "snelweg" maar daar lijkt het helemaal niet op. Langs deze weg moet ik ook een slaapplaats vinden want het begint laat te worden, ik ben moe en voor de zon onder gaat wil ik mijn tent opgezet hebben.
Het was een beetje tegen mijn zin in maar ik vind een verlaten/gesloten camping en ga daar staan, niet wetend dat 15 kilometer verderop een prachtige rivier ligt waar het nog veel mooier en eenzamer is dan waar ik nu ben. Je kan nu eenmaal niet alles weten..
Man wat is het hier koud, ik zet een bak water neer voor Janis en binnen enkele minuten ligt er een laagje ijs op. Een paar stevige slokken whisky en een kop hete thee doen de kou wel even vergeten....

Eenmaal weer terug in Stavanger had ik nog een paar uur te besteden en ben ik nog wat gaan varen en vissen Hier bleek het namelijk prachtig weer te zijn.

laks

I got a lightbulb full of anger. I can switch it on and off....
Zo af en toe is er een periode dat ik de mensheid in zijn geheel haat, val allemaal kapot!
Hoewel ik in algemene zin geen mensliefhebber ben, heb ik er niet altijd last van, maar soms wordt ik getriggerd door bijvoorbeeld de laksheid van anderen.
Laks is Noors voor zalm, daar is niks mis mee, maar laksheid is iets waar ik een hekel aan heb en dan vooral als het door familie, "vrienden" of door een serviceverlenend bedrijf is.
Familie kun je niet kiezen, dus de lakse leden daarin moet je soms helaas mee dealen , Supposed to be "vrienden" met dezelfde houding die zet ik tegenwoordig direct aan de kant, sinds we hier wonen zijn er al een hoop van die kennissen uitgefilterd en zijn we voorzichtig in het uitzoeken van nieuwe. Er komt een redelijk groot bouwproject aan waar ik wat expertise bij nodig heb, die expertise zit verstopt in 1 van die kennissen.
In overleg met die persoon project in vol enthousiasme aangenomen ( ik help hem aan extra werk, krijgt er goed voor betaald, vindt het leuk) laat die gast verstek gaan en dan wil ik er nog wel een keer achteraan bellen, maar ik blijf niet bezig. Fuck off , goodbye ik zoek wel een ander!
Dan komt er een groep die vooral in Noorwegen goed lijkt te gedijen: Noren.
Sommige zullen nu zeggen daar heb je die racist weer, maar die vlieger gaat niet op. Als je alle rassen,volkeren haat ben je geen racist, je maakt immers geen onderscheid!
Ik zal de Noren niet over 1 kam scheren, maar er is toch wel een redelijk grote groep, die in service verlenende bedrijven werken en over hun kun je afvragen of ze echt zo stom zijn of dat het ze echt geen ene ruk kan schelen wat ze doen want ze krijgen hun salaris toch wel.
Er zijn ontelbare voorbeelden  die vooral door west-europeanen die hier wonen haarfijn kunnen worden uitgelegd. Want deze groep valt allemaal 1 ding op: Laksheid.
Je maakt schade met je mooie auto, dat is stom maar dat kan gebeuren. Om de waarde van de auto te behouden ga je naar een garage voor reparatie. Garage heeft het druk en belt je terug zeggen ze, niet dus.
JIj belt hun weer om te zien wanneer je terecht kunt en dan zijn ze het weer vergeten, papiertje kwijt, verzekeringsnummer niet gevonden, ga maar door , ga maar zo uren door. Uiteindelijk kost het ons zo enorm veel tijd om zaken te regelen waar de lakse hufter voor wordt betaald. Maar dit geval staat niet op zichzelf, we blijven nog even in de autobranche bij een andere garage. Bij het wisselen van winter naar zomerbanden, blijkt dat de vorige Noorse eigenaar, zo laks is geweest om de wielmoeren met lucht vast te zetten zonder op de kracht te letten. Bedankt lul, 2 wielbouten naar de klote. Dit was vorige week!
Direct achter een paar garage bedrijven aan gegaan voor spoedige reparatie, dat wordt erg moeilijk want volgende week is het pasen, JA dus , dat is volgende week , dus heb je tijd genoeg om die 2 fucking bouten te fixen. Nee kom na pasen maar terug was het antwoord. Rot op, ik kom helemaal niet terug!
Na een paar mislukte pogingen, hebben we er 1 gevonden die wel tijd had. Misschien hadden nu wel de alarmbellen moeten gaan rinkelen.
Anne rijd er vrijdag naar toe om te laten zien wat het probleem is en zegt er expliciet bij dat ze dan op tijd de onderdelen kunnen bestellen, zodat als we een afspraak hebben gemaakt alles er is.
Het is al vreemd dat je dit er bij moet vertellen bij een bedrijf dat hier dagelijks mee werkt, maar ervaring leert.
Ja dat is slim van u mevrouw.... sterf eikel! Maar het baat niet, Anne vandaag om 8 uur in de garage (terwijl ze avond dienst heeft) bellen ze na een half uur op dat ze geen onderdelen hebben. Dan komen ze met het kutexcuus dat het uit zweden moet komen en na doorvragen blijkt dat ze pas maandag zijn gaan bestellen.
Waarom kun je niet gewoon je werk doen en dat kleine deel van die hersencapaciteit benutten om de simpele taken die je hebt waarbij je onze hulp erbij krijgt uit te voeren? Hoe godvergeten moeilijk is het nu helemaal en voor je excuses koop ik niets, denk je GVD dat we niets beters te doen hebben? Zo klonk het ongeveer...
Als die bouten dan morgen nog niet binnen zijn, dan maken we wel een tijdelijke oplossing... NEEEEEE, IK WIL GEEN TIJDELIJKE OPLOSSING!!!! Hang jij jezelf nu op of moeten we je ook daarbij helpen (graag)?
Nog verder doorvragen komen we er achter waar de onderdelen zijn besteld en door hun te bellen horen we dat ze pas vandaag zijn besteld! Die lightbulb full of anger is on en dat blijft die nog even.
Helaas maken we dit soort zaken regelmatig mee en worden we een keer ergens geholpen en denken ze met je mee, dan kijken we elkaar eens aan en denken we beide hetzelfde, WTF? ze zijn niet allemaal zo stom en laks en zijn er zelfs een paar die met een oplossing komen en meedenken..  zoals de agente op het politiebureau die nadat Anne is terug gegaan  mijn Nederlandstalige VOG aanvraag heeft ingevuld, de wonderen zijn de wereld nog niet uit.

Maar goed de wereld draait door en pasen komt eraan, Noorwegen gaat op slot al veel bedrijven zijn vanaf maandag dicht en de rest gaat woensdagmiddag op slot tot en met volgende week maandag of dinsdag.
Anne vliegt donderdag naar NL voor het 40 jarige huwelijk van haar ouders (nee ze gaat niet iedereen langs voor een hapje, praatje drankje want daar heeft ze wel zin in maar geen tijd voor. Quality time met familie heeft nu even voorrang) en ik die eenzaam achterblijft met 'ondje, weet nog niet wat ik ga doen, als de auto goed is en het weer ook meezit ga ik 4 dagen rondcrossen met hond en tent. Misschien richting zweden, misschien een stukje omhoog en anders ronddobberen in de boot die inmiddels in het water ligt....

schaap

Als je wil gaan jagen heb je een wapen nodig, zo gezegd ,zo gedaan, dacht ik...
Niet dus, the master of disaster strikes again... Vanmiddag wat eerder van mijn job weggereden om naar het politiebureau te gaan met mijn aanvraagformulier tbv een jachtwapen.
Alles netjes ingevuld en de dame op het bureau vroeg of ik direct wilde betalen, daarop antwoord ik met een gretige ja (zo van die is binnen). Tot mijn gegevens werden ingevoerd en ze er achter kwamen dat ik nog maar 2 jaar in Noorwegen woon.
Dat is te kort om een vergunning af te geven, zonder een VOG (verklaring omtrent gedrag) vanuit NL.
Godverdomme heb ik dat weer, het kan natuurlijk erger, maar dit is weer zo'n administratief gedoe wat weer weken of maanden kan gaan duren.
Een VOG kun je tegenwoordig downloaden van internet , 1 deel vul jezelf in  deel 2 door de belanghebbende instantie (politie noorwegen) en het laatste deel door de gemeente waar je het laatst stond ingeschreven.
deel 1, is geen probleem, deel 2 wordt lastig want er is geen Noor die een Nederlandstalig formulier gaat invullen en deze formulieren worden alleen in het NL's uitgegeven.
Mogelijk is om de agent een verklaring in het engels te laten uitschrijven en deze te ondertekenen/stempelen, dat zou volgens justitie in NL voldoende zijn.
Anne is donderdagochtend vrij en zal dan een poging gaan wagen om deze dienstkloppers zover te krijgen.
Als dat lukt dan moet ik iemand in NL machtigen om naar de gemeente te gaan en het formulier in te dienen en daarna is het afwachten. Wordt helaas vervolgd.
Om nog even op het jachtvlak te blijven (De vegetariërs onder jullie en dat zijn er nogal wat, moeten maar even iets anders gaan lezen...even goede vrienden?), schieten op een beest is 1 ding, maar dan heb je een dood dier wat moet worden geslacht.
De lokale vereniging had daarvoor een slaktcursus geregeld, voor 100 nok kreeg je een workshop.
100 nok is voor Noorse begrippen een schijntje dus daar zeggen we geen nee tegen, de workshop werd gegeven door een prof. slachter in de schuur bij een boer in de middle of nowhere, geen adres maar ik kreeg van de boer de GPS coördinaten. Lang leve tomtom!

 Voor het gemak werden er 3 schapen aangeleverd en het proces ging van levend naar panklaar.
Een leerzaam avondje, grappig was dat toen er bij en ram de ballen werden afgesneden we een grote klap hoorden... het was voor 1 van de jagers iets te veel van het goede en die ging tegen de vlakte...hehe.

De blog verschijnt de laatste weken op dinsdag, dat komt toevallig zo het beste uit een beetje door de drukte.
Het is druk met FBA tjenester met wat grotere en veel kleine klusjes. Van meubels tot trampolines kopen en die bij de klant in elkaar zetten. Vaak helpt Anne mee met materiaal halen omdat ik in de grote warenhuizen volledig verdwaal en met z'n tweeën weet je 2 keer zoveel.
Gelukkig is Anne ook niet vies van aanpakken en gaat ze geregeld mee als ik een paar handen tekort kom.
Gisteravond moesten we voor een klant waar ik al eerder iets voor had gedaan nu ook voor haar prive wat regelen. Een trampoline kopen en in elkaar zetten. Trampolines zijn hier heel erg populair, iedereen die er ruimte voor heeft en de kinderen om ermee te spelen heeft er wel 1.
En niet van die kleintjes, 3,5 meter tot 5 meter diameter is normaal. Voor deze moesten we even betaald gaan shoppen en daarna bij een kast van een huis opbouwen. Flink doorgewerkt waren we daar toch nog 2 volle uren mee bezig.
Natuurlijk heeft Anne ook nog haar gesprek gehad, en het was een pittig gesprek van 2 uur. Het hemd werd van haar lijf gevraagd en werden er allerlei probleem situaties geschetst waar zij een oplossend antwoord op moest geven.
Natuurlijk heb je niet op alles een antwoord en dan is vooral eerlijk blijven een goed iets, maar de interviewers waren ook af en toe onder de indruk van haar kennis.
De uitslag volgt na pasen, ik ben benieuwd of mijn meisje manager wordt...

Het is dan wel niet zo warm als in NL maar ook hier is het voor Noorse begrippen heerlijk weer. In de ochtend en avond is het nog behoorlijk fris en af en toe wat nachtvorst maar in de middag best lekker met een zomerse 15 graden en weinig wind.

Daar wordt natuurlijk goed gebruik van gemaakt in het weekend. Mijn eigen boot is door al dat klussen nog niet klaar maar die van kameraad PJK wel. Zaterdag zijn we wezen varen en vissen met goed resultaat.
Kabeljauw, poon, roodbaars,leng, witte en zwarte koolvis, ze kwamen allemaal boven water en soms ook nog in mooie formaten.
Een prachtige eerste dag op het water, dat beloofd wat voor dit seizoen of juich ik nu weer te vroeg?

vakantie?

Het loopt allemaal wat anders dan we gepland hadden.
2 weken terug een knie gevuld met vocht, waardoor ik een week thuis zat. Die knie was niet zo fijn, maar een week thuis zitten vond ik niet zo vervelend, jammer is dat ik bijna geen kant op kon en dus mijn tijd ook niet nuttig kon besteden.
De week daarna hadden we vakantie, met het plan om de bergen in te gaan, tentje mee en lekker in de minus temperaturen te gaan kamperen en als we daar geen zin in hadden een hut te nemen.
Maar de knie moest rusten dus hiken zat er niet in, een groot deel van het land was gehuld in dikke mist en ik had de maandag examen voor jeger prøve en moest er rekening mee houden dat als ik het niet zou halen de donderdag het opnieuw zou moeten doen...

Dan blijven we maar thuis en gaan we wat klusjes doen, de onderdelen van de chevrolet starcraft waren binnen en inmiddels ook geïnstalleerd, klaar voor de verkoop.
De advertentie stond nog geen 5 minuten op internet voor de eerste potentiële koper zich melde. Vraagprijs was met 27.000 nok een koopje, maar koper bood 20.000 cash en kwam hem direct ophalen.
Ik zeg altijd: liever een snelle gulden dan een langzame knaak, even met mijn zakenpartner DW overlegd en het bod aangenomen.
Meneer boekte direct een vlucht vanuit Oslo en ik heb hem op Sola airport ontmoet met de bus en de deal afgerond. Auto binnen een paar uur verkocht...
Verder hebben we de week gevuld met het vaarklaar maken van de boot, een dokters bezoekje voor Anne's pijnlijke schouder (stel bejaarde lijken we wel ) wat wezen shoppen hier en daar , samen met PJK en z'n meisje een antiek en verzamelbeurs bezocht (veel moois gezien maar niets gekocht)
en natuurlijk naar wat gunshops geweest om mij te oriënteren op nieuwe speledingetjes.
een 30.06 rifle en een 12/76 hagelgeweer zitten in de planning.
Wapens op zich zijn best betaalbaar maar het is de eerste opstart wat vrij kostbaar is, wapens,goede kijker, hoes, wapenkluis (want dat is hier tegenwoordig ook verplicht), munitie en dan nog wat schoonmaak materiaal, olie, prijs voor eerste registrering etc etc... heb je dat eenmaal gehad dan is de volgende aanschaf een stuk goedkoper/eenvoudiger.

Mijn tijdelijke vergunning is in ieder geval binnen en vandeweek valt de permanente in de bus.

Al met al is zo'n weekje vrij, heel snel voorbij.
Morgen wordt voor Anne een spannende dag, dan heeft ze haar sollicitatiegesprek voor een zwaardere functie, lykke til!!

op jacht

soms kun je best trots zijn op jezelf of op een ander.
Op een ander is in dit geval Anne, om te zien hoe goed ze het hier doet met taal, werk, de vehuizing van NL naar NO in het algemeen.

Op mezelf omdat ik sinds gister een nieuw papiertje erbij heb gehaald. Weliswaar geen papiertje dat ik echt nodig heb, maar wel een papiertje waar ik al lang van droom.
In NL bijna onmogelijk om te halen vanwege de kosten en de regels, hier iets gemakkelijker omdat het een stuk goedkoper is (zo'n 250 euro) en omdat het deel uitmaakt van de Noorse cultuur en zo toegankelijker wordt gemaakt voor een groter publiek.

Ik spreek natuurlijk over mijn jachtlicentie, de afgelopen 2 weken gebruikt voor de cursus van 30 uur en daarnaast leren, leren, leren.
Mijn focus om dit te behalen was groot en dat heeft dan ook zijn vruchten afgeworpen, er was wel 1 probleem.
Omdat er een hoop terminologie in zit en het soms over dingen gaat waar ik geen kaas van heb gegeten gaf de taal soms wat problemen, ik kan dan de algemene strekking wel begrijpen, maar niet de details.
Er wonen veel buitenlanders hier in regio Stavanger voornamelijk vanwege de olie en aanverwante bedrijvigheid die ook interesse hebben in deze cursus dat ze een uitzondering hebben gemaakt bij de examens:
Je mag namelijk iemand meebrengen die je helpt met het vertalen van de examenvragen en daar heb ik natuurlijk gebruik van gemaakt.
Een Noorse collega is mee geweest om mij bij te staan met de vertaling, ik had natuurlijk ook Anne kunnen vragen maar ook zij heeft nooit gehoord van al die specifieke termen.
40 van de 50 multiple choice vragen moeten goed worden beantwoord en met 44 goede antwoorden ben ik geslaagd en hiermee een stap verder in de Noorse integratie.

Nu even wachten tot de postbode is langsgekomen met mijn licentie en dan kan ik naar de gunshop om mijn eerste legale wapen aan te schaffen. Stap 2 is de schietproef te gaan doen en als ik dat heb is ook het grote wild niet meer veilig. Hoewel ik het mijzelf afvraag of ik zo'n mooie eland of zeehond neer zou kunnen schieten, het moet voor mij wel het doel nuttigen en niet klakkeloos in het rond gaan knallen  in de trant van raken wat je raken kan.
Naar verluid wordt de komende jaren het ook hier moeilijker om dit papiertje te gaan halen, dus moet ook ons Anne maar snel aan de studie mag ze daarna een mooie roze Hello Kitty buks kopen of 1 met een glossy panterprintje.

Om de website te promoten heb ik een banner gemaakt voor op een website te plaatsen, eigenlijk kwam dat meer door een verzoek van Valhalla (een toekomstige mede emigrant) die de banner op haar blog heeft geplaatst. Het is dus niet vreemd dat de volgende vraag zoiets is als:

Heb jij een eigen website, wees dan zo vriendelijk om de banner ook op jouw site te plaatsen....

druk

Mijn beste maat die altijd op het juiste moment de juiste dingen zegt zonder ergens om heen te draaien zei tegen mij nadat ik er wat lang over deed om zijn email te beantwoorden met het excuus dat ik het nog al druk had: Je ging daar toch heen voor je rust...

Daar heeft die natuurlijk wel voor een deel gelijk in, ten eerste kwamen we hier voor het land en om zo dichter bij de natuur te leven. Minder bevolking, meer ruimte, meer natuur , staat voor mij gelijk aan rust. Aan de andere kant hadden/hebben we ook nog steeds plannen om iets voor onszelf te beginnen. Dat haalt natuurlijk weer iets van de rust weg, een zelfstandige is 24/7 bezig met zijn bedrijf, maar de omgeving waarin we leven compenseert dat weer, binnen een uur waan je jezelf volledig alleen op de wereld en loop je in de bergen of dobber je rond in je bootje op de fjorden, de escape is altijd bij de hand.
Misschien voor sommige onduidelijk gezwets, maar voor mij zo duidelijk als het maar zijn kan.

Een lange intro om te vertellen dat we afgelopen week echt ontzettend druk zijn geweest.
Vorige week is de cursus jegerprøve begonnen, een opleiding van 30 uur voor het behalen van de jachtvergunning. een paar keer in de week moet ik daarvoor naar Forsand en dat kost mij in reistijd 1.2 uur per enkele reis en 3 uur in de schoolbank om de training in het Noors te volgen. Dat valt nog niet mee, omdat mijn Noors nog niet je -van- het is en omdat er voor mij veel nieuwe termen worden gebruikt die ik weer moet overzetten naar een voor mijn begrijpbare taal.

Maar, ik begrijp de algemene strekking. Zaterdag hadden we een praktijkdag van 9.00 tot 18.00 in de bergen met een ijzige bergstorm en een temperatuur rond het vriespunt. Geweer schieten op 100 meter (wat helemaal niet zo slecht ging) hagelschieten op doelen en kleiduiven, uitrusting, posten, vallen zetten, kaart en kompas waarbij je vaste punten moet vinden met behulp van kaart en kompas, je loopt hierbij door moeras, steekt riviertjes over... kortom een leuke en vooral leerzame dag.
Nog 1 week cursus en dan maandag examen. 40 van de 50 vragen moeten goed zijn en dan heb ik mijn wapenvergunning voor hagel en mag ik op pad. Met dit hagelgeweer kun je hier jagen tot en met een ree, wil je op groter wild dan heb je zwaarder geschut nodig en moet je een schietproef afleggen. 3 keer raak schieten op een bewegend doel  24 cm diameter) op 50 meter en 5 keer liggend op 100 meter en dan nog een keer 5 keer knielend op 100 meter. Heb je dat gehaald dan iets niets meer veilig.....
Tussen dit alles door kwamen er deze week ook nog een aantal opdrachten voor FBA Tjenester binnen die nogal haast hadden, er moest in een appartement nog alle gordijnen, luxaflex, blinders, schilderijen worden opgehangen en alle nieuwe apparatuur nog worden aangesloten bed , tafel en stoelen in elkaar zetten. Simpele klusjes maar die wel een hoop tijd vergen, zeker als alle materiaal nog gekocht moet worden. Gelukkig is daar mijn steun en toeverlaat Anne die in deze ook ff bij moet springen. Anne doet de inkopen en helpt tussendoor ook nog met monteren. Tot laat in de avond zijn we bezig, maar we hebben op tijd opgeleverd en in 2 dagen verdiend wat we normaal in een week doen.
Later kregen we feedback van de tussenpersonen en de eigenaars van de panden en die waren vol lof. Dat is goede reclame met als gevolg dat ik vanmorgen een opdracht binnen kreeg om een heel pand te gaan schilderen . Dat gaat dus de goede kant op en ik hoop dat deze stijgende lijn zich voort zet, zodat ik na kan gaan denken om te minderen met mijn vaste baan.

Om na te denken heb ik vandaag tijd genoeg, de pech die ik een paar weken kwijt was heeft mij weer gevonden.
Zaterdag toen we even een kleine pauze hadden tijdens de cursus en ik mij liet neerzakken in een stoel hoorde ik een luide kraak uit mijn knie, zo luid dat zelfs andere omkeken wat er gebeurde.
Dat voelde niet heel erg lekker maar het deed ook geen pijn en ik had naderhand nergens last van. In de nacht van zaterdag op zondag kwam daar verandering in en hopte er zich vocht op waardoor ik mijn pootje niet meer kon buigen, meer pijn tot ik er misselijk van werd ( en ik geloof dat ik nu toch niet onder de categorie mietjes/aanstellers val). Vandaag ga ik toch maar even langs de dokter omdat ik met zo een stijve poot niet kan gaan werken en om je ziek te melden op je job heb je een doktersverklaring nodig. Het lijkt al iets beter te gaan dus ik hoop dat het allemaal mee zal vallen.

Diezelfde maat zei ook nog over de fotosite www.norwayphotography.com (deze week geen nieuwe updates, dus geniet nog even van het oude beeldmateriaal) er zijn toch al genoeg sites met mooie foto's... Ja, ook daar moet ik hem gelijk in geven. Genoeg fotosites met de meest prachtige beelden en dat zal mij waarschijnlijk geen kans geven om er ooit tussen te komen, of iets van mijn werk te verkopen.
Maar, ik vindt fotografie een leuk iets, ik doe het zo'íe'zo al en waarom zal ik dan niet proberen om er iets me te doen? Wie niet waagt, die zal nooit winnen en ik blijf een ondernemer. Ook al stort ik mij soms in de verkeerde of niet al te slimme projecten of ondernemingen, meestal loopt het toch wel redelijk goed af en maak ik ook nog winst. 1 ding is zeker, ik leer er altijd van.
Ik ben dan ook van plan om mijn plaatjes schieten op een iets hoger niveau te brengen door mij meer in de techniek te gaan verdiepen en een meer professionele camera aan te gaan schaffen (kan een gebruikte zijn).... als dat maar goed afloopt...

Voor de rest gaat alles prima, met ons en de viervoeters.

2 jaar

vroeg in de ochtend op 21 februari 2010 vertrokken wij vanuit het huis van Anne haar ouders. Ik geloof niet dat ze het een goede beslissing vonden en dan doel ik vooral op de onzekere toekomst die ons te wachten stond.

Je kunt ze misschien geen ongelijk geven, het is de ouderlijke ongerustheid.
Je verkoopt je huis, je zegt je baan op, je doet een goed lopend bedrijfje van de hand  zonder dat je weet wat je er voor terug krijgt.
Nu 2 jaar verder zijn ze volgens mij redelijk gerust gesteld. Goed je moet iets verder rijden om je kind en haar vent te zien en de frequentie is uiteraard ook lager. Maar als dan hier bent en je ziet hoe goed je dochter het doet en ook nog eens in zo een mooi land woont kun je daar best trots op zijn.

Madam heeft 2 weken geleden haar Noorse vakdiploma opgehaald en ook maar meteen een sollicitatiebrief in het Noors geschreven voor de vacature als shopmanager, welke overigens met open armen werd ontvangen.
Of het dit jaar gaat gebeuren weet ik niet, maar grote kans dat Anne een stuk verder komt in het bedrijf waar ze nu werkt.
Ikzelf, tja.. ik heb een vaste baan, een bedrijfje opgezet waar ik af en toe wat opdrachten voor binnenhaal en steeds een beetje beter begint te lopen en bezig om een paar stappen verder in de fotografie te zetten, maar wel zonder al te grote verwachtingen.
We werken dus hard, maar genieten 2 keer zo hard. We kunnen sparen (en dat is maar goed ook want er moet nog een deel van de auto worden betaald) en daarna gaat het sparen verder om een volgende grote stap te zetten: een eigen huis.
Tot op de dag van vandaag, hebben we geen seconde spijt gehad van onze beslissing. We missen onze vrienden en familie nog steeds, maar daar leren we mee leven en voor ons maakt het vel goed om bij onze beste vrienden (jullie weten zelf wel wie jullie zijn) en alles nog net zo vertrouwd en vanzelfsprekend is als de dag dat we vertrokken.

Wat ik zelf heel bijzonder vindt is dat ik nog steeds deze blog wekelijks schrijf, 40 vaste gasten , ruim 9000 hits en met deze erbij 117 berichten. Misschien niet allemaal even spannend ( dat kan ook niet) maar er zijn blijknbaar mensen die het nog steeds interessant genoeg vinden om terug te komen. MIjn dank daar voor en daarom ga ik er voorlopig ook mee door.  Erg leuk is het dat er toekomstige emigranten bij zitten, wij wensen jullie veel succes en hopen dat jullie net zo gelukkig hier worden als wij dat nu zijn.

Dank voor jullie support ! Ennuh... omdat we nog niet al onze plannen en dromen hebben gerealiseerd, blijven we nog even hier.

btw, heb nog een nieuw filmpje (storm in November) op youtube gezet en ook norwayphotography.com heeft een paar nieuwe updates gehad, blijf deze site vooral volgen want ik ben nog lang niet klaar met uploaden.

3 foto's

Vandaag ga ik niet te veel woorden gebruiken, die bewaar ik tot volgende week wanneer we hier 2 jaar wonen.
Vandaag geef ik jullie 3 prachtige foto's die gisteravond zijn gemaakt, niet door mijzelf gemaakt maar door huisvriend Paul W. die nu voor zijn werk in Harstad op de Lofoten verblijft voor koudweer training.
Aurora borealis, poollicht, noorderlicht, noem het hoe je het noemen wilt het is een prachtig natuurverschijnsel waarvan ik al jaren droom om dat ooit eens te zien.
Dan rijd je er toch gewoon ff naar toe, zal misschien het eerste zijn wat in jullie opkomt. Daar zit wat in, maar hoewel het landelijk wordt waargenomen, de beste plekken liggen in het Noorden, de dichtstbijzijnde beste plek is 4 dagen rijden, waar deze foto zijn gemaakt kun je er nog 1 tot 2 dagen bij optellen. De moeite waard maar je hebt geen zekerheid dat je het ook daadwerkelijk gaat zien als je daar bent, de omstandigheden moeten goed zijn en als dat niet zo is dan ben je dus minimaal 8 dagen onderweg zonder iets te zien van dit magische licht.

Paul, vriend, gefeliciteerd met Aurora Borealis en je mooie foto's. Ik geef toe dat ik nu in lichtelijke staat van jaloersheid verkeer, maar mijn tijd komt nog wel.

website

De sneeuw is na een paar regenbuien hier en daar weggesmolten (in Stavanger) en dan komt net als vorige jaar de ijslaag die er onder ligt vrij.
Het gevolg is spekgladde straten, niet echt goed om iets te gaan ondernemen. Het weekend hebben we dan maar voornamelijk binnenshuis doorgebracht. Zaterdag wezen eten en vooral drinken met N&O onze Noorse offshore vrienden en zondag geprobeerd om van die kater af te komen door wat over het strand te waggelen.
De enige met genoeg energie om gek te doen vandaag was Janis onze oude viervoeter. Ze vond een autoband ...
enfin kijk zelf maar ff naar het filmpje op youtube die Anne met haar telefoon heeft gemaakt.

Omdat ik vond dat ik nog niet genoeg projecten had (heb het inmiddels drukker dan in NL) ben ik vanaf vandaag trotse eigenaar van een nieuwe website www.norwayphotography.com een fotosite met de gedachten om middels deze site mijn foto's wat onder de aandacht van een groter publiek te brengen en zo hopelijk iets te gaan verkopen of later een soort fotoboek uit te brengen, wel ff achteraan in de rij aansluiten achter die miljoenen andere fotografen. Die foto's maak ik toch al, dus waarom zal ik niet proberen er iets mee te doen?

En geef toe hier in Noorwegen is het niet zo heel erg moeilijk om een leuk plaatje te maken, je ziet de natuur al vanuit onze straat.
De website zoals je m nu ziet is een try out en zal van de week offline gaan om dan binnen 2 weken als volledige site terug te komen.
Het zal misschien wat gevolgen gaan hebben voor deze blog, Ik zal de foto's alleen nog via een link naar de nieuwe site kunnen tonen omdat vanaf nu op alle foto's (behalve dan de huis,tuin en keuken plaatjes) copyright geldt en ik ze op deze blog niet kan beveiligen tegen downloaden.
Er zit dus een drukke periode aan te komen, Anne zit ook niet geheel stil en is bezig een sollicitatie brief op te zetten voor haar volgende stap "een eigen filiaal" en van de week kan ze dan eindelijk haar diploma op gaan halen. Wat voor haar weer een kleine 900 nok netto per maand meer oplevert.
Kortom: ik geloof dat we goed bezig zijn.

kachelhout

Zoals de afgelopen weken wel vaker gebeurt, is het ook deze week erg kalm. Geen spannende avonturen, geen auto's in puin...
Rustig vaarwater, ik heb er soms wat moeite mee, maar het kan volgens mij geen kwaad.
We laten de werkweek voor wat het is en het weekend hebben we gebruikt om: bijna niets te doen.
Ik ben zo vrij geweest om zaterdag wat geld uit te geven bij XXL een grote sportwinkel waar ze nagenoeg alles hebben wat ik leuk vind. Als een klein kind rondgestruind op zoek naar een nieuwe lichtgewicht brander voor de rugzaktocht die we aan het plannen zijn voor de zomer (de winter kampeer tocht heb ik een klein beetje opgeschoven vanwege de extreme temperaturen , -22 is iets te veel van het goede).
Ik had mijn oog laten vallen op de Primus omnifuel een lichte brander die werkelijk alles gebruikt, benzine, parafine,diesel,kerosine, vodka (misschien een beetje zonde) maar ook gas.
Omdat er hier een goede afzetmarkt is voor dit soort materiaal is er eindelijk eens iets goedkoper dan in NL, maar het kan nog goedkoper: Op de website van het concern staan vaak hele andere prijzen dan in de winkel. De ene keer iets duurder, de andere keer een stuk goedkoper tot enkele honderden kroners. Het loont dus de moeite om eerst op de site te kijken, dan ga je naar de winkel en zegt dat het artikel op de website goedkoper is. De ene keer krijg je direct een aangepaste prijs, de andere keer gaan ze lopen zeiken over transportkosten etc, maar zodra je aangeeft daar geen boodschap aan te hebben (zoals ik dat redelijk goed kan) krijg je het artikel alsnog voor de laagste prijs. Zeg je niets dan betaal je het volle pond.

Het lijkt soms of dat het geld op onze rug groeit maar niets is minder waar, om deze brander te bekostigen, heb ik mijn oude brander voor een heel mooi bedrag kunnen verkopen op de Noorse marktplaats FINN en zo het grootste deel voor de nieuwe kunnen bekostigen. Op die manier blijft het leuk.

De zondag hebben we gebruikt voor een winters wandelingetje (en ik vraag mijzelf meteen af waar het meer winter is, in NL of hier?) en een ritje naar plantasje -de Noorse intratuin- voor een nieuwe lading kachelhout, berkenhout om precies te zijn want dat brand het schoonste, ruikt lekker en geeft het meeste rendement.
Weer thuis nog 2 filmpjes in elkaar geknutseld die je hier en hier kunt zien, de 1 is van 2 weken geleden en dat is ook meteen de plek waar ik mijn wintertochtje wil gaan maken en de andere is van de zomer gemaakt in Vevang.
En zoals eigenlijk altijd, was het weekend weer te snel voorbij...