The Real Danger

Het val soms niet mee om een wekelijks blog te schrijven op momenten dat er niet heel veel spannends in ons leven gebeurt.
Laten we het daarom eens hebben over lokale gevaren zoals de jonge eland (elg) die in Kongsfinger nabij Oslo (spreek uit als oesloe) wat verkoeling zocht in de supermarkt ongeveer 2 weken geleden.

Je zal 'm maar tegenkomen.... je kunt het gevaar natuurlijk ook zelf opzoeken in de vorm van basejumpen.
Daar zijn hier prima locaties voor zoals het populaire kjeragbolten nabij preikestolen waar deze week een Rus iets verkeerd sprong en op een bergweggetje belande , dead as dead can be!

Maar the real danger  (nee, niet dat leuke punk rock bandje van Anne d'r broertje) schuilt volgens mij in het verkeer.
Je kunt niet zeggen dat die wegen hier nou zo druk zijn, misschien is het de rijstijl van de Noren of zijn wij het gewoon niet zo gewend.... anyway, mijn mening is dat de Noren gewoon kut rijden.
Richting aangeven, wat is dat? misschien weten ze niet waar het hendeltje zit of zijn ze bang dat die afbreekt of denken ze dat je belasting moet betalen als je m gebruikt. Ik weet het niet...
Maar als ze van baan veranderen of afslaan...er gaat geen lichtje knipperen.
Datzelfde geldt voor een spiegel gebruiken, links rechts, binnen ze worden echt zelden gebruikt (hoewel die binnenspiegel is altijd makkelijk om je make-up bij te werken of om te zien of je wortelkleurige bruiningsmiddel nog het juiste resultaat geeft).
Anne kwam er laats achter toen ze naar haar werk reed en een tractor zonder te kijken op de linkerbaan ging rijden omdat er een invoegstrook aan kwam (waar geen verkeer op reed). Op zich heel hoffelijk, maar niet als je met je auto bijna tussen een tractor en een vangrail wordt geprakt.
Dan heb je nog het niet hands-free bellen... hoewel het niet is toegestaan, iedereen doet het.
Waar ze dan ook in uitmunten is het rechts inhalen en bumper kleven. Overigens hebben we er alleen last van in de "gehaaste" stad en het is natuurlijk ook niet zo dat iedereen het doet, maar het valt wel op.
Wat dan weer wel grappig is , dat als je je 1 keer boos in je achteruitkijkspiegel kijkt er direct 100 meter tussen zit, want agressie is hier nog redelijk onbekend.
In tegenoverstelling tot bovenstaande, stopt iedereen  netjes voor een zebrapad, kun je rustig van rechts de weg op rijden, en houden de meeste zich aan de maximale snelheid  (bebouwde kom 50 km, daarbuiten 60, 70, of 80, en op de snelweg 90 km.) Maar dat heeft meer te maken met de torenhoge boetes, die kunnen worden gebaseerd op je jaarlijkse inkomen.
Dat geld ook voor drinking driving, ze hebben hier een non-tolerance alcohol beleid. het toegestane percentage alcohol op de weg is dus 0,0.
Ik hou m'n hart weer vast voor de wintertijd wanneer de enorme extra verlichting weer op de bumper wordt gemonteerd.
Want met groooot licht rijden vinden ze leuk (en in zweden vinden ze het nog leuker) en dan het liefst zo laat mogelijk uit zetten voor de tegenligger en je bent er nog niet voorbij of het megalicht wordt al weer ontstoken.
De lichtzee op je netvlies blijft ongeveer 20 seconden hangen. De wintertijd is uitermate geschikt voor het dragen van een zonnebril.

Een zonnebril hadden we de afgelopen dagen wel nodig, na de regen van vorige week en de gedachten dat de herfst was begonnen werden we overspoeld met zon vandaag liep de temp in de tuin op tot 35 graden.
Dan maar een beetje vissen voor de afkoeling.....

Anne heeft deze keer gewonnen met een mooie torsk (kabeljauw) waar ik meer dan een kilo filet vanaf heb gesneden. En al dit leuks op een paar minuten rijden.

Met deze paar minuten kjøren (spreek uit als sjeuren) ben je direct vergeten dat je in de stad woont, grote forellen die uit het water jumpen, prachtig uitzicht....

weer iets anders dan moonlight bowling

Yes, we still love it!

en soms vangen we nog iets nieuws

poring rain

De zoektocht naar werk gaat gestaag door, dat valt in deze tijd van het jaar niet mee want de werkgelegenheid in Noorwegen staat in de vakantieperiode op een heel laag pitje.
Gelukkig is dit pitje nog niet helemaal gedoofd,  nog geen 5 minuten geleden belde er iemand dat hij wat chauffeurs werk heeft voor de maand august.
Nu maar hopen dat die gast niet uit z'n nek lult, dan kan ik weer wat geld verdienen en ervaring opdoen.

Dat geld hebben we deze maand heel hard nodig. De eksos (uitlaat) van de ford is rondom afgescheurd. We hadden m al een aantal keer gelast maar deze keer valt die niet meer te redden.
Er zijn hier natuurlijk een paar uitlaatbedrijven maar de meeste zijn vanwege de vakantie periode gesloten, er blijft er 1 over en deze rekenen voor het vervangen 8000 NOK (en dit is nog geen eens het duurste bedrijf), daar gaat ons zuur verdiende loon. Het absurde bedrag had ik liever in een vakantie geïnvesteerd.
Langer door blijven rijden is ook geen optie want het fordje maakt het geluid van een stevige harley davidson.

Na maanden goed weer te hebben gehad, regent het nu dagen flink door. Op zich heb ik daar niet zoveel problemen mee (daarvoor hebben ze hier een mooi gezegde: slecht weer bestaat niet , alleen slechte kleding)
we blijven gewoon vissen met als resultaat de eerste forellen van dit jaar (nieuwe visstek in de stad ondekt).

 Voor de critici onder jullie, het is geen mega fisk maar ze vechten heel leuk en ze smaken nog beter. Daarbij hebben we op dit nieuwe stekje vissers gezien die forellen van een paar kilo hadden gevangen.
Hoe dan ook, de regen belemmert de mooie uitzichten en dat is erg jammer voor onze supertoffe Vlaamse vrienden in de vorm van Karl en Sofie die op dit moment hier zijn.
Gisteren hadden we een tochtje gepland naar het altijd zo mooie Preikestolen maar de regen viel met bakken uit de lucht, en het zicht zou boven maar een paar meter zijn. Wat is dan de use om toch verder naar boven te gaan?
En toch waren er genoeg die het wel deden, met als toppunt een paar domme Hollanders gehuld in niets anders dan teenslippertjes, shortje en T-shirt.  Ik denk (en hoop een klein beetje, als je echt zo stom bent) dat ze onderkoeld terug komen. We hebben een stukje gelopen en zij daarna terug naar beneden gegaan, later hoorde ik dat het pad op de terugweg voor een groot deel uit stromend water bestond  (succes met je teenslippers).
Beneden aan gekomen , belde Doug op en vroeg of we zin hadden om langs te komen.
No prob, ze wonen 20 minuten rijden van Jørpeland, mooie gelegenheid om ff op te drogen.

Daar aangekomen  blijkt de regen op te zijn en trekt het fjord weer een klein beetje open.... Na het proeven van de home made wijn, bier en spirit maken we een wandeling over het idyllische eilandje (gevolgd door Larry the lamb, Nelson the cat and Henry the dog) .
Op de weg terug naar huis stoppen we bij helleristninger, hier vindt je een paar rotstekeningen uit de bronstijd ( 500 jaar voor het begin van de jaartelling) waarop schepen en zonnestanden zijn afgebeeld.

Morgen zullen onze gasten via binnendoorweg verder reizen naar
Oslo en vervolgens door naar Zweden. Onderweg zullen ze de grootste staafkerk (stavkirke) van Norge passeren namelijk die in Heddal .

God tur!

WTF

Na 6 weken zit m'n job er helaas op.
Niet dat het nu zo leuk is om de hele week van huis te zijn, maar ik wist wat ik had, wat ik moest doen, waar ik aan toe was.
Vanaf deze week moet ik maar weer afwachten of ik aan werk kan komen en zo ja, wat wordt het deze keer...?
Met het geld dat ik de afgelopen weken heb verdiend en Anne haar vaste salaris kunnen we in ieder geval weer even vooruit.

Voor ik vertrok heb ik de Noren nog even geleerd hoe ze dan echt lekkere vis kunnen maken, nadat ik hun had verteld hoe je heel simpel met hvetemel, øl og ei lit fiskekryder een heerlijk visje kunt maken geloofde ze mij in eerste instantie niet.
Maar nieuwsgierig werden ze wel, dus 1 van hun had een frituur meegenomen en op kosten van de baas heb ik vis en de andere benodigheden uit de lokale supermarkt gehaald.

Ze waren toch wel een klein beetje onder de indruk, zeker nadat ik ze vertelde dat je dit ook met rekers en krab kan doen. De kilo visfilet was dan ook in no-time naar binnen gewerkt.

Vandaag deel 2 van een simpel lekker visje:

Je neemt een broeierige zondag, gaat wat rondrijden in je landrover naar bv Finnøy en op de terugweg neem je in de tunnel de afslag ( 1 baan voor 2 rijrichtingen) naar een al duizenden jaren bewoonde eilandje Talgje vangt daar wat grote koolvis, wijting en makrelen. De eerste 2 soorten gooi je terug in het water , want daar ligt de vriezer al vol mee en de makrelen neem je mee naar huis.
Maakt deze schoon en snijd beide kanten een paar keer in.
Je neemt 2 gekookte eieren, verse peterselie uit eigen tuin, wat bieslook uit eigen tuin, halve citroen, mosterd
en wat geraspte oude kaas uit NL.
Prak de eieren, hak de bieslook en peterselie fijn en pleur deze in een kommetje, daarbij het sap van de citroen (en wat rasp van de schil) beetje mosterd en de kaas en mix het geheel tot 1 massa.
dit stop je tussen de inkepingen van de makreel en de rest in zijn buikje, legt ze in een ingevette schaal, dek deze af met alufolie en zet het vervolgens 40 minuten op 200 graden in de oven.
Simpel maar doeltreffend!

Nog even terug naar de laatste dagen op mijn eiland, Ik moet mijn Noors verbeteren en het eerste wat je moet leren is natuurlijk schelden.
Dat gaat prima als je tussen bouwvakkers zit,daar moet ik voor mijn vertrek gebruik van maken.
Jammer is het dat ze hier in het vestlandet niet zo heel veel kankeren, daar moet je Noordelijker voor zijn, richting Trondheim.
Desondanks is fy faen (wat neerkomt op WTF) het meest gehoord. Faen is er in vele varianten maar daarvoor moet je ff de link bekijken.
Maar hoe scheld je iemand uit? Ook dat doen ze hier in de regio niet zo heel veel.....

Din forbannende hestkuk!
Din forbannende hore!
Faen i helvette!
Dra til helvette!
Fitta!
Kuk!

Huiswerk: De vertalingen mogen jullie zelf googelen en de uitslag hoor ik wel op de blogreacties.

Bovenstaande kon deels in praktijk worden gebracht toen we met de ford naar carglass moesten om de gebarsten voorruit te vervangen.
  Fy Faen!! De forbannende hestkuken hadden de verwarmde ruit vervangen voor 1 zonder verwarming. ( je zou toch denken dat als je er een verwarmde ruit uithaald er ook bedrading aan zit en dat er dan toch wel een lichtje gaat branden..)
2 keer voor niets gereden , de auto een dag langer kwijt..... Enfin een hoop excuses en we zouden korting krijgen op de 2000 NOK (dat zijn de kosten voor de nieuwe ruit).

Na dit heerlijke gekanker sluiten we vandaag geheel tegenstrijdig af met wat poëzi:

Viking

Onmetelijkheid, ruimtelijkheid.

Waar de horizon de hemel raakt.

Gletsjers, rivieren, bergplateaus, fjorden.

Eeuwenoud land door de ijstijd gevormd.

Arctisch bestaan in rotsmassieven beschreven.

De eland, wolf, arend, rendier en beer struinen hier rond.

Oeroude energie begrepen door de Viking, Noorman en druïde.

Hier en daar staat een symbool daarvan in de rotswanden beschreven.

Als je goed kijkt zie je hier en daar echt wel trollen héél langzaam bewegen.

Dit land grenst aan de hemel.

Aurora Borealis de gordijnen van de zon in magnetisch schrift in wervelend licht geschreven.

Heldere sterren wezen eeuwen geleden reeds de weg op plaatsen waar geen wegen zijn.

Voel de hartslag van de natieve mens die hier zijn voetsporen plaatste generaties lang.

Oh ja, hij en zij bezochten de Noord Amerikaanse Indiaan door oceanen te verslaan.

Schepen met drakenkoppen wezen de richting.

De energie van moeder aarde vibrerend in een kosmisch verhaal.

Vader hemel waakt erover.

De taal van een oud bestaan.

Aarde, lucht, water en vuur.

De geest van Noorwegen plaats de moderne mens nog steeds in de ban.

Wie voelt het ook? 

nog even een link en nog een link om dit poetisch gewouwel wat meer kracht te geven.

.

bonfire

WTF is Sankt Hans??
Sankt Hans is ons eigenlijk helemaal ontgaan (schaam) en wel zo'n 2 weken geleden. Waarschijnlijk door alle drukte.

Nu weten jullie nog geen klote... hehe... Sankt Hans, ook wel Jonsok genoemd, de langste dag en de kortste nacht, een feest dat vooral (typisch Noors) in familiekring wordt gevierd op 23 en 24 Juni. In de stad merk je er eigenlijk niet zoveel van, maar meer buitenaf vindt de viering plaats met grote bonfire's .

Afgelopen week heeft niet veel meer spannends opgeleverd dan de week ervoor, lange werkdagen en korte nachten. Het bouwproject is wat onze taak (het leggen van de dakplaten en de tonnenzware I profielen die dienen als liggers, de platen zijn de basis voor een torvtak, een dak met begroeiing) betreft bijna klaar en zal komende week (als er niet te veel wind staat) worden afgerond.

Zaterdag ff een rust-boodschappen-en andere shit-dag en zondag wat relaxen op het water..... oh oh wat vervelend.
Prachtig weertje, dus met volle zin naar de boot. Bootje volgeladen en starten maar...... niet dus. Kåre de vriendelijke monteur heeft wat onderdelen uit de motor gehaald en nieuwe besteld. Dan maar met de 5 ipv 50 PK varen. 2 keer aan het touwtje trekken en hij loopt. Het is een beetje kut varen want gas geven en sturen gebeurt vanaf de motor en dan zie je niet veel als er een kajuit voor zit, Maar goed we zijn met z'n tweeën dus de 1 kijkt en de ander vaart. Na 10 minuten varen komt het brandstofslangetje dubbel te zitten en de motor stopt ermee. Op zich niet zo heel erg, ware het niet dat die daarna niet meer wilde starten.
Daar lig je dan in je fjordje met de laatste motor die ermee stopt. Hmmm, ff flink kankeren maar geen paniek we hebben een radio en een telefoon maar die gaan we nog niet gebruiken. We gooien eerst even een hengel uit (we liggen er nu toch...) vangen een mooie schelvis, wat makreel en pollak en proberen het daarna nog een keer.
Wij danken de  (Germaanse) Goden, hij doet het weer!
Voor de zekerheid blijven we in de buurt, maar de motor geeft nadien geen problemen meer. De monstervissen blijven nog even uit (maar in ieder geval vanavond een goede maaltijd-het avondeten in Noorwegen noemen ze middag -spreek uit als middak)
Tenminste wat onze vangsten betreft..... op het Boknafjord (dat is vlakbij waar wij vissen , als je op de link klikt vissen wij bij nummer 6) is van de week een recordvis gevangen. 880 kilogram Groenlandse haai aan een hengel.
Er staat ons nog wat te wachten.

Van Dijck white, norwegian style

Omdat de kraan een weekje in reparatie stond, hebben ze voor mij een ander klusje bedacht.
Ik mocht wat gaan schilderen aan een paar bedrijfspanden.
Eigenlijk zijn het woonhuizen waar ze polen in hebben gestopt en voor het zicht worden ze geschilderd (dan denken die gasten dat ze in een mooi pandje zitten).
Relaxed klusje, lekker alleen , zonnetje erbij en zelf m'n tijd indelen.
Bij het schilderen in Noorwegen kijken ze niet zo nauw, je steekt wat losse verf weg met een plamuurmes en dan pak je een blokkwast doopt 'm in de witte verf en begint met kliederen. That's about it. of het hout nu rot is of niet dat maakt niet uit.
Zo zagen we onlangs onze buurman ook verven en wij moesten er hard om lachen, maar het blijkt dus vrij normaal te zijn.
Enfin, kliederjob zit erop. Morgen weer terug naar m'n eiland  en dat zal dan waarschijnlijk de laatste of misschien 2 laatste weken worden en daarna weer op zoek naar een volgende job.
Eerst nog even ertussen uit.....  Anne moest zaterdag werken en heeft de afgelopen week behoorlijk wat uren gedraaid. Ze krijgt steeds meer verantwoordelijkheid en moet als nieuweling haar baas vervangen tijdens de vakantie (dat gaat de goede kant op dus ik hoop dat ik binnen nu en 5 jaar met vervroegd pensioen kan) dus vandaag houden we het vrij dicht bij huis (dat geeft niet, want je hoeft hier niet ver te reizen om direct in de natuur te belanden).

Vanmorgen hoorde ik in de tuin een luid DING DONG en daarna een hoop gebral, even op internet kijken naar de webcam in Vågen en ja hoor er ligt weer een drijvende stad in de haven.
Het is een wonder dat deze kolossale schepen blijven drijven en voor mij een nog groter wonder dat ze hier de haven in komen.
Vandaag is het de Azura van P&O 290 meter boot, 3100 passagiers en tot 1200 man personeel.

De passagiers, grotendeels bestaande uit bejaarden worden voor een dagje losgelaten op toeristische attracties in de buurt en tegen de avond weer ingeladen om vervolgens op de volgende bestemming weer te worden losgelaten ( je moet toch wat op je oude dag).
OK, ik dwaal weer af......
Bootje gezien en dan snel door naar het volgende bootje... Lady"bad"Luck.
Het is heerlijk weer weinig wind en de motor draait nog steeds kut,  wat wil een mens nog meer?
Ondanks de motorische mankementen gaan we toch maar varen, als de mercury stuk loop hebben we altijd nog de 5 pk om thuis te komen. We varen naar de andere kant van Rennesøy richting Østhusvik en vervolgens richting palmeneiland.
Voor dit eiland met zicht op prachtige palmen zetten we de motor af en gaan wat vissen.

behalve makreel en pollak verder geen bijzondere vangsten, wel genoeg vis om weer een lekkere maaltijd van te maken.

De vis die te klein is gooien we terug en overleven ze het niet, dan hebben de vogels die ons nauwlettend in de gaten houden weer een snelle hap!

De tijd vliegt voorbij en we gaan terug naar onze thuishaven in Vikevåg.
Daar doen we met de bbmotor in huidige toestand een uur over.
We hadden een grill en pølse meegenomen om deze nog ergens in de bergen te gaan gebruiken, maar gezien de klok steken we de grill thuis nog even aan.

Net zo leuk....

delayed

Nog steeds op m'n eiland aan het werk.
Ik moet zeggen dat het redelijk begint te wennen, alleen de lange dagen van soms 14 uur beginnen af en toe wat op te breken.
Ook aan het Noorse eten begin ik te wennen, elke dag is weer een verassing.

Van de week kregen we komla (spreek uit als koemla) een echt traditioneel recept wat zijn oorsprong vindt uit de tijd der machtige Vikingen.
Toen de gasten te horen kregen dat we komla gingen eten werden ze enigszins wild van enthousiasme. Ik snapte het niet helemaal, dus was erg nieuwsgierig naar de maaltijd.
Om 15.00 uur (de tijd dat we aan tafel schuiven) was het dan zover...
De witgrijze ballen werden geserveerd samen met verse worst, uitgebakken spek, gekookte ham, wortels, een koolachtig iets en een soort sausje.
Laten we beginnen met de ballen, want de rest spreekt voor zich. Ik snij het open, neem een hap en kom tot de ontdekking dat het niet meer is dan aardappel met bloem, met wat zout dat ongeveer een uur heeft gekookt.
Het is niet smerig, maar voor mij ook niet zo bijzonder om net zo wild als de rest te worden.
Ik met mijn grote bek, vraag aan de rest wat er nou zo bijzonder aan is..... een lynchpartij werd het niet maar mijn vraag werd mij niet in dank afgenomen.
Ligt het aan mij? Ik bel Anne op... en zeg wat ik heb gegeten, zij besluit daarop het eens op haar werk te gaan vragen.......En ja hoor toen de Noorse H&M barbies ook daar het woord komla hoorden werden ze net zo wild als de bouwvakkers waar ik mee werk.

Deze week wordt ik even onthouden van Noorse maaltijden, donderdag ging de kraan kapot (hydraulishe pomp in de lier naar de klote). Er was geen monteur beschikbaar die naar het eiland wilde afreizen en er werd mij gevraag of ik het kon repareren. Nu  kan ik wel iets, maar mijn technische kennis heeft ook zijn grenzen en bovendien heb ik niet het juiste gereedschap laat staan de onderdelen.
Na het nodige heen en weer gebel is er besloten dat de kraan terug moet naar Karmøy. En dat mag ik gaan doen.
Ik rijd de kraan door het dorp met wegen zo breed als een fietspad ,laaghangende strømkabels en korte bochtjes vergelijkbaar met de dorpjes in zuid-Frankrijk dat is niet zo makkelijk rijden als je bedenkt dat er ook nog een meter of 7 aan machine voor mij uitsteekt.
Gepaard met enig zweet lukt het allemaal prima en zelfs de boot op gaat OK. Vervolgens kan ik een uur en 10 minuten uitrusten op de boot, de kraan aan de andere kant overhandigen en weer een uur en 10 minuten terugvaren.
De bedoeling was dat de monteur 's nachts door zou werken en ik met de boot van 06.30 de kraan weer ophaal.

Maar het loopt anders, de gast belt mij rond middernacht wakker en zegt dat hij de kraan niet zo snel gemaakt krijgt.........Dat wordt dan een vroeg weekend... zonder machine staat iedereen stil en we nemen de vrijdag de boot van 09.25 naar hjem.
Het is slecht weer en het waait zo'n 16 meter per seconde, goed dat we nog even vroegen van welke kant de boot vertrekt, Standaard is dit uit de noordhaven maar bij sterke noordelijke wind kan dit ook vanaf de zuidkant van het eiland. Alleen de eiland bewoners worden hiervan door middel van een sms op de hoogte gebracht.
Hij vertrekt dus vanaf de zuidkant, het wordt een stevig tochtje- ik zat in het midden van het schip, keek ik naar rechts dan zag ik alleen maar water en aan de linkerkant alleen maar lucht- en aan het einde van de rit zit iedereen behoorlijk bleek.

Ik ben dus op tijd thuis, en krijg een telefoontje dat het werk een week wordt stilgelegd ivm met reparatie van de kraan, dat is dus een week geen geld... ik hoop dat ik tussendoor een ander jobje vindt.
Vroeg weekend komt eigenlijk wel goed uit, want Anne haar ouders konden het niet laten om voorafgaand aan hun vakantie richting het zuiden eerst een weekend in het noorden door te brengen en landen vrijdagmiddag op Sola lufthavn de oudste luchthaven van Noorwegen en ligt op zo'n 20 minuten afstand van ons onderkomen.
Het wordt een leuk weekend met god mate, toeristische attracties naar onder andere een vikingweekend en  månafossen (de waterval die wordt gevoed door de Mån rivier en een vrije val heeft van 92 meter) , fint vær,en een nieuwe voorraad vin (dank jullie wel... het lijkt wel sinterklaas).

Het weekend gaf mij ook even de kans om langs de boot te rijden.... zal die het dan eindelijk doen?
Kåre heeft zich aan zijn woord gehouden en de stuurkabel op tijd vervangen, sturen doet die nu prima, dus kan ik de motor uitproberen.....
Het starten gaat soepel en stationair draaien gaat ook goed, maar helaas... het zou te mooi zijn....  na de haven te zijn uitgevaren gooi ik het gas open... maar de kracht van de motor blijft beperkt tot 20 km per uur ondanks dat nu nu wel op 4 cilinders loopt...

Van 1 ding werd ik wel erg gelukkig, tijdens het bezoek aan de boot werd ik verrast door het bezoek van 2 grote rondzwemmende zeenaalden.

Ik bel Kåre op en vertel hem mijn teleurstelling... hij zal de deze week weer verder zoeken... ik vrees dat het nog lang zal duren met de nodige penger.

Er was laatst iemand (een blonde dame en een gast met een sik rara... wie zouden dat nu kunnen zijn) via Hyves die aanbood de motor te maken maar die dan wel 2 weken wilde blijven... kom maar langs, de koffie staat al klaar!

turn off the light

Het licht uit doen in bijvoorbeeld de badkamer of de kraan dichtdraaien tijdens het tanden poetsen vinden ze hier maar raar.
Daar kwam ik achter toen ze vroegen wie toch steeds het licht in de badkamer uit doet in het apartement op Utsira waar ik voor míjn werk verblijf.
Met maar 3 bewoners kwamen ze er snel achter dat ik dat was.... en er werd mij gevraagd waarom?
Hollandse zuinigheid ? ik denk dat het meer te maken heeft met de energieprijzen in NL, die hebben ons geleerd anders met energie om te gaan. In Norge betalen we voor de stroom ongeveer de helft minder dan in NL met de gedachten dat de prijzen hier nu op recordhoogte staan.
Waterverbruik wordt verrekend door een eenmalig klein bedrag in de belastingen en gasverbruik kennen ze hier niet. In onze meterkast zit dan ook maar 1 meter en geen 3.
Dus laten de Noren het licht op de wc, badkamer, gang branden, de vloerverwarming in de badkamer 24/7 op 21 graden en de kraan blijft lopen.

Het werk op het eiland duurt iets langer dan gepland en ik ga morgen m'n derde week in, de afgelopen week heb ik niet veel anders gedaan dan zo'n 14 uur per dag werken en had 's avonds niet veel energie meer over om nog even te gaan vissen. Het was 1 pintje drinken en toen vielen m'n ogen dicht, 's nachts wordt ik af en toe wakker omdat ik mijn eartjes nog in heb van mijn Ipod.
1 avond had ik nog wat energie over om wat te gaan rijden, wandelen en foto's te maken van Utsira fyr de bekende (je moet wat doen om toerisme aan te trekken en zo wordt alles een bezienswaardigheid) vuurtoren van het eiland en de rest van de område.

Ik had vorige week wat twijfels of ik voor de machine waar ik mee werk wel de juiste certificaten heb (voor het geval er een ongeluk gebeurd en ik niet verzekerd ben..) De lui voor wie ik werk hadden geen idee, mede omdat de certificeringen in Noorwegen vrij nieuw zijn en zijn navraag gaan doen bij de overheid. Zolang deze navraag loopt ben ik verzekerd en als deze wordt goedgekeurd krijg ik en nieuwe Noorse stempel en zou alles weer goed moeten zijn..... voor het zover is zijn we wel een paar maanden verder.

Jullie snappen wel dat het helg (weekend, spreek uit als helk) niet veel spannende avonturen heeft gebracht.
Zaterdag ( lørdag) werdt besteed aan wat boodschappen doen en ander nutteloze activiteiten zoals administratie en rekeningen betalen en zondag (søndag) hadden we afgesproken met Kåre de monteur die aan de buitenboordmotor bezig is.
Kåre is een goede gast met het uiterlijk van een tuinkaboutertje, kut is dat die geen woord Engels spreekt. Dat maakt de communicatie niet gemakkelijker en zeker niet als ik m aan de telefoon heb. Vorige week heb ik maar een collega laten helpen met vertolken aan de telefoon en vandaag was Anne er gelukkig bij die steeds vloeiender Noors begint te lullen, net echt!
De oude mercury liep op 2 cilinders, Kåre heeft wat onderdelen besteld ter waarde van 2000 NOK en de motor loopt nu op 4 cilinders. In theorie zou dat  betekenen dat die ook 2 keer zo hard zou moeten kunnen en dat had ik vandaag graag uit willen proberen , dan kan ik eindelijk eens achter die monstervissen aan.
Ik heb geen fucking idee wat mij bezielde om de boot Lady Luck te noemen want de stuurstang van deze roodgekleurde dame , de schrik van de Noorse fjorden laat ons in de steek, waarschijnlijk aangetast door de tand des tijds en het zoute water. Een aantal weken geleden gebeurde dat ook al en zat het stuur vast tijdens het binnenhalen van een fuik, geloof me dat is niet leuk!
De oude shetland sealark kan beter omgedoopt worden naar Lady Bad Luck. Kåre gaat een nieuwe stuurkabel bestellen en het stuurhuis openmaken om te zien of ook die aan vervanging toe is.
Het zou een paar "Noorse"dagen duren voor dit weer gefixed is , hoeveel het gaat kosten heb ik nog maar even niet gevraagd.

Lykke til, of misschien kunnen jullie dat beter tegen ons zeggen...

                                                                                   

Have a laugh.....

finally

Hei venner,

Na al het geploeter en gezeik om werk de afgelopen maanden, is het mij dan eindelijk gelukt om de eerste stappen op de Noorse arbeidsmarkt te zetten.

Maandag tegen 3 uur werd ik vriendelijk verzocht of ik naar het kantoor van fleksi kon komen , aldaar kreeg ik te horen dat ze een jobje voor mij hadden. OK, het is maar voor een paar weken maar ik ben echt allang blij dat ik ergens kan beginnen en van het 1 komt vaak het ander... toch?
De vraag was of ik de volgende dag naar Utsira wou reizen, en daar met een hoogwerker wat materiaal naar boven moest brengen..... dat was zo'n beetje het verhaal. Na wat doorvragen blijkt dat het met overnachtingen is...
Hoewel dat niet mijn voorkeur heeft, zeg ik volmondig ja met de gedachten dan zie ik later wel hoe en wat, misschien zie ik altijd nog kans om heen en weer te rijden.
De gast van fleksi zegt dat ik vanuit Stavanger de snelle (alleen passagiers, geen auto's) boot naar Haugesund kan nemen en dan vanuit daar met de bus verder kan reizen.

Utsira ligt zo'n 20 km ten westen van Karmøy is met 331 inwoners (waarvan zo'n 100 niet-Noren) de kleinste kommune van Noorwegen.

Thuis aangekomen begint het door te dringen dat ik nog fuck veel moet regelen om de volgende dag aan het werk te gaan.
Anne informeren dat ik de rest van de week niet meer thuis kom, boodschappen , kleding, kampeerspullen neem ik ook mee want ik weet niet waar ik terecht kom, voor hetzelfde geld slaap ik tussen een berg stinkende Polen..... je weet het niet.

Na al het bovenstaande te hebben geregeld, ga ik eens de route bekijken.
Ik heb echt een pleurishekel aan public transport dus met de bus zit er niet in, bovendien met al die spullen die ik meesjouw is dat zo-ie-zo geen optie.
In dat geval moet ik met de auto naar Mortavika (45 min rijden) om daar de boot te nemen naar Årsvagen (30 min overtocht) vanuit daar rijd ik ruim een uur naar Haugesund om vervolgens ruim een uur te varen naar Utsira.
Al met al ben ik 4 uur onderweg (inclusief wachten en zonder risico's te nemen dat ik ergens een overtocht mis). Dat wordt dus een kort nachtje...

Het stomme is dat Anne en ik eigenlijk nooit echt een paar dagen van elkaar zijn gescheiden sinds we samen zijn... dat is dus ook weer een nieuwe uitdaging.
Natuurlijk ik weet dat er velen zijn die veel langer van huis zijn en dat het ook veel erger kan, maar wij zijn wij en ik accepteer deze situatie omdat het een kans is op werk.

Aangekomen op het eilandje ga ik op zoek naar mijn werkplek, adressen hebben ze niet, dus ik zodra ik van de boot ( boot met 1 in- en uitgang en ik reed er natuurlijk weer vooruit in)begin ik maar met vragen...
Stukje die kant op zeiden ze.... JA, daar kom ik lekker ver mee!
Na wat sightseeing, kom ik op een byggplass (bouwterein) en zie daar een mooie manitou met een telescoop staan.
WTF!? dat is even heel iets anders dan een hoogwerker en hier heb ik nog nooit mee gewerkt... Ik laat mij niet kennen en praat wat met de machinist die mij meteen wat uitleg geeft. na een paar uur neemt hij de boot terug en dan ben ik aan mijn lot overgelaten.
ik kan met kranen werken maar hijsen is even heel iets anders.... na wat kloten begin ik gelukkig de slag door te krijgen en de 2 gasten voor wie ik werk van Stål og Fasade (staal en aanzicht) geven hun volledige medewerking.

Er wordt een nieuw kommunehuset gebouwd en de archi-fucking-tect heef het verzonnen om 24 verschillende daken te gebruiken, dat betekent dat elke ruimte een eigen dak heeft maar ook dat elk van de 4 hoeken in een ruimte in een soort trapezium lopen en dan ook nog eens alle 4 van verschillende hoogte zijn.
Ik heb geen idee of jullie dit snappen, maar ik kan je wel vertellen dat het een hell of a job is om die dakplaten op de juiste plaats te krijgen (mijn taak).
Daarbij kwam nog eens dat ik dit speelgoedje van 20 ton over smalle bergweggetjes met haarspeldbochten moet manoeuvreren en daarbij alleen maar de afgrond in kijk...zweet op m'n kop.
Om 15 uur gaan we warm eten (op z'n Noors) en krijg ik een paar flinke moten verse zalm op m'n bord.
daarna kun je op kosten van de baas je boodschappen halen in de plaatselijke Joker (spreek uit als joeker) supermarked en zie ik meteen mijn verblijfplaats.

Het valt gelukkig mee, een eigen 2 persoonskamer met douche en toilet en uitzicht op een haventje.
Daarna gaan we weer aan het werk, ik stop om 19.00 en de rest gaat nog even door.
Lange dagen dus, minimaal 12 uur per dag.... en dat na een paar maanden niet werken.

De volgende dagen verlopen steeds beter en kom ik er achter wat voor prachtig eiland dit is, na het werk ga ik wat vissen op pollak (als er tenminste geen enorme zeehonden in de buurt zijn die alles wegjagen en hun grote grijze kop voor je hengeltje boven water steken). Mijn 2 collega's zijn erg goed ( 1 Noor en een ouwe Pool die hier al jaren woont) te doen, en we kunnen samen veel lol maken.
Omdat de huidige kamers geen internet en tv hebben verhuizen we volgende week naar een groot vakantiehuis (feriehus) met 3 slaapkamers en alle voorzieningen, ben benieuwd of dat ook goed gaat.

Vrijdagmiddag om 14.50 nemen we boot terug naar het vaste land...een paar uur later zie ik gelukkig m'n meisje weer. Na al de avonturen van de laatste tijd hebben we ook een paar dagen zonder elkaar goed doorstaan.

Zaterdag slaap ik wat uit en doen we wat boodschappen, zondag zit er geen ingewikkelde wandel/klimtrip in.. we gaan met Janis (die deze week ook meer alleen is geweest dan normaal) naar het Borestrand en daarna weer snel terug inpakken voor de komende week.

Ha det god!

 

Robbed

Dat de vele dialecten en 2 verschillende schrijftalen Nynorsk en Bokmal (eigenlijk zijn het er 3 als je het Samisch van de Sami -lappen- mee rekent) niet altijd even gemakkelijk is bleek wel toen Anne op haar werk vroeg of ze het woord "beginnen / begynner goed had geschreven.
Een simpel woord zou je denken, de vraag was : schrijf je het nu met 1 of met 2 ennen. Er waren maar liefst 3 collega's nodig om deze vraag te beantwoorden. En dan nog niet eens een direct antwoord bij de derde collega, maar eerst een discussie onderling hoe het nu eigenlijk zat.
Als die gasten het verdomme zelf al niet weten, hoe moeten wij dat dan wel kunnen?

Ondanks mij beperkte Noorse taalvaardigheid, had ik tot groot genoegen een job gevonden.
Het was weliswaar niet werelds beste job of misschien beter gezegd  kutwerk.  Maar werken brengt geld en het houd je van de straat ( of uit de bergen is hier misschien beter van toepassing) want geloof me, te lang thuis zitten doet een mens en zeker mij geen goed.
Met een grote trailer asfalt ophalen bij wegwerkzaamheden aan de E39 van 20.00 - 04.00 of later.
Ik zou dinsdagavond beginnen en eerst 's middags nog even langs gaan om het 1 en ander door te nemen, kleding te regelen enzovoort.
Vlak voor ik naar mijn middagafsraak ging werd ik gebeld en kreeg te horen dat de job niet doorging.
WTF! Ik kon niet geloven wat ze zeiden en vroeg of ze mij in de zeik namen.... Nee het is echt waar, het bedrijf Stangeland blijkt een conflict te hebben met een ander groot bedrijf over de opdracht. en het project wordt uitgesteld.
It feels like getting robbed, alsof ze het laatste wat je bezit van je afnemen. Dit was sinds we hier verblijven de wel de grootste klap. Daar sta je dan met je volgepakte broodtrommeltje.

Janis onze bejaarde staff vondt het niet zo erg, blijft het baasje wat langer thuis en de inhoud van  zo'n broodtrommeltje gaat er ook wel in.
Maar goed, hoe hard de klap ook is, om mij knock out te slaan moeten ze toch nog iets langer en harder meppen. Ik ga het conflict niet afwachten en gewoon weer lekker verder met solliciteren. Ook ik zal werk krijgen!

De dagen lengen en dat is hier goed te merken, de zon komt op (soloppgang) om 04.39 en gaat onder (solnedgang) om 22.31 . Als de zon onder is betekend dat niet dat het donker wordt (zie foto die vanavond gemaakt is om 22.45), we komen dan in een soort twilight. Het nadeel is dat als je 's nachts wakker wordt, je dan denkt dat het al later in de ochtend is. We hebben sunblockers in onze slaapkamer maar langs de zijkanten laten deze licht door, hoog tijd om eens met wat duct-tape aan de slag te gaan.
Veel licht betekend ook meer tijd voor leuke dingen.. hehe.. dat is vervelend.
Anne moest zaterdag werken en ik had na deze wat mindere week even behoefte aan wat varen, In Noorwegen geen gebrek aan water, mijn bbmotor is nog steeds niet gemaakt dus ik moet iets anders verzinnen. Ik bel Doug op of hij zin heeft om te gaan vissen we spreken af dat ik om 06.30 de boot naar Tau neem en vanaf daar door te rijden naar Idse.
Het is heerlijk rustig weer en een flauwe wind uit het oosten, of het met mijn geluk te maken heeft weet ik niet maar de boot heeft voor het eerst in zijn leven motor problemen... Aargh**** ... geen koelwater van de dieselmotor, dan maar sleutelen. Beginnend bij de impeller maar deze blijkt OK te zijn, later blijkt het de watertoevoerslang te zijn die verstopt zit. bijna 2.5 uur later is het probleem opgelost. We kunnen gaan varen.
Zo'n sign aan het begin van de dag betekend meestal niet veel goeds.
De vangsten vallen dan ook wel een klein beetje tegen vandaag, ondanks dat de eerste makrelen al zijn gesignaleerd.
De fishfinder geeft heel veel vis aan, maar ook grote scholen met sprot en die zijn natuurlijk lekkerder dan onze aasjes. Ik vang vandaag niet de vissen waar ik op had gehoopt zoals doornhaai, en zeewolf, maar moet het doen met een paar mooie pollakken en kabeljauw. Eigenlijk helemaal niet slecht als je het met NL vergelijkt. ondanks de  voor Noorse begrippen wat magere vangst een heerlijk relaxed dagje op het water.
Thuis aangekomen kan ik gaan verzinnen hoe ik deze kan bereiden zonder dat vis eten gaat vervelen. de varianten gebakken op de huid, gestoofd, uit de oven, bakken met knoflook/citroen kennen we al. De filet van de leng heb ik gemaakt als fish en chips. Je neemt een blik bier de inhoud hiervan drink je niet op (hoe moeilijk dat ook is ) maar giet je in een beslagkom, doet er een snufje zout bij en al kloppend (blijven kloppen is de truck) doe je er meel bij totdat je een mooi  papje krijgt. je bestrooid de vis met wat viskruiden en haalt deze door het papje om ze daarna  rustig in de frituur te laten zakken en ze goudbruin te bakken. Ik heb mezelf weer overtroffen.

Zondag, helaas niet op pad vandaag.
De weervoorspelling  geeft veel regen af en gezien deze voorspelling meestal wel klopt blijven we een dagje thuis, beetje rotzooien.
De afgelopen dagen hebben we rond solnedgang wat herten gespot in het parkje om de hoek, met een beetje geluk (niet echt aan mij toebedeeld) kom ik ze vanavond weer tegen.

Hadet!

few days off

Zo snel als ze met de beloften kwamen om werk voor mij te regelen, zo traag zijn ze om deze beloften na te komen.
Omdat ik niets meer van flexibemanning had gehoord ben ik maar weer eens langs gegaan om te zien of ze mij niet waren vergeten...vergeten waren ze me niet, bij binnenkomst weet zelfs de receptioniste al dat de Dutch guy er aan komt, maar mijn geluk laat mij weer eens volledig in de steek. Die gasten zijn mijn dossier kwijt, ze hadden er een boven op de stapel liggen en ik moet helaas toegeven dat de pasfoto inderdaad wat op die van mij leek, maar het bleek van een fucking pool te zijn. Heb ik weer. Wel heb ik meteen de eigenaar van het bedrijf ontmoet en ook hij heeft beloofd mij snel aan het werk te krijgen.....
Om nog even bij het arbeidsleven te blijven, Anne maakt goede vorderingen in haar job en ik geloof dat ze nu volledig (op een paar irritante uitzonderingen na) geaccepteerd is door haar collecga's. Ik zal het nog sterker vertellen, een groot aantal is zelfs blij dat ze er is. Ik vraag me af of mij dat ook zal overkomen?
De taal gaat met grote stappen vooruit en dat is natuurlijk voor alles goed, nadeel is wel dat ze nu ook dialect gebruikt zonder dat ze het zelf in de gaten heeft....

Een kort (werk) weekje deze week, Anne is vrijdag middag om 16.00 gestopt en zater-,zondag en maandag vrij. Dat is een goede gelegenheid om even een paar dagen weg te gaan want mijn traveling bone begint te jeuken.
Tijdens het plannen van ons tripje worden we gebeld door Doug en Carol, zij vragen of we vrijdag komen eten en daar blijven overnachten.
Dat lijkt ons een goed plan en een goed begin van een paar dagen weg. Ik pak vrijdag de auto in en zoals gewoonlijk zit deze weer bomvol. Zodra Anne thuis komt van haar job kunnen we direct op pad.
We nemen de boot van 17.30 van Stavanger naar Tau en rijden vervolgens naar Idse een prachtig eilandje.
Op de boot kopen we een ferjekort, als je op deze kaart het maximale bedrag van 2800 NOK stort krijg je 50 procent rabbat (korting) bij elke overtocht, het is een hoop geld maar zo wordt het wel een stuk leuker om af en toe eens de boot te pakken.

Doug heeft ons een adres gegeven maar zoals verwacht is er geen 1 navigator of google maps die daar wat mee kan. Bij het eiland aangekomen bellen we maar even en binnen 5 minuten worden we door Doug met zijn qaud en daar achteraan rennend een spaniel opgehaald.

Zij brengen ons naar een idyllisch gelegen huisje met prachtig uitzicht over het fjord.
We zetten onze spullen in het gastenhuisje en genieten van Engelse gastvrijheid, een overvloed aan goed eten,  te veel drank en heerlijk weer.
Zoals dit oude huisje is gelegen, komt dit wel heel dicht bij wat wij uiteindelijk willen bereiken.

De volgende dag begint met een wandeling, Henry de spaniel en Larry the lamb (het eigenzinnige adoptielam) lopen achter ons aan. Onderweg vinden we iets typisch Noors een afvalberg midden in de natuur. Blijkbaar geven de Noren er geen flikker om waar ze hun afval laten als ze er maar vanaf zijn.
In dit geval gaat het voor een groot deel om een verzameling hout wat bij elkaar wordt verzameld om met midzomernacht met benzine te overgieten. Zelfs de prachtige boot (het enige wat hieraan mankeert is dat er een andere dieselmotor in moet ) moet het eraan geloven. Ik heb er geen tijd voor en ook geen plaats, anders had ik deze graag op willen knappen.

Na de wandeling krijgen we een full English breakfast  en daarna doen we per boot een tocht om het eiland waarbij we meteen de uitgezette netten legen, er zitten mooi maatjes platvis in, jonge kreeftjes en 2 prachtig gekleurde pitvissen.

Van varen krijg je honger dus als lunch een bbq, slecht leven hier...

Na de bbq stappen we in de auto om in Odda onze tent op te zetten.
Odda ligt tegen Hardangervidda aan en hier moeten 200 km voor rijden, daar doen we ongeveer 5,5 uur over (het gaat hier allemaal niet zo snel) er zit ook nog een bootovertochtje bij, tijdens het wachten gooi ik nog even een hengeltje uit,vang een mooie grote gul en geef hiermee het nakijken aan een paar Duitsers die daar al een hele tijd staan en helemaal geen klote vangen hehe.
8 km van de camping vandaan ligt Buerbreen een gletsjer die we de volgende dag willen gaan bezoeken.
Als we aankomen regent het flink, hopen dat het morgen iets beter zal zijn.
Ik hou van kamperen en dicht bij de natuur te leven en geniet dan ook van de regen die op de tent valt, bij het wakker worden is het droog, ff ontbijten en op pad.

Wat smalle bergweggetjes brengen ons naar Buerbreen, dat wil zeggen dat we m zien liggen maar we moeten nog omhoog. Het pad begint rustig maar gaat al vrij snel over in stevig hiken over de rotsen hierbij moeten we kleine waterstromen oversteken en lopen door een prachtig dal met tientallen watervallen dat van september tot maart geen zonlicht ziet.

Na ongeveer een uur stuitten we op een probleem, we komen aan bij een waterval waar we over heen moeten er ligt een primitief vlondertje maar die dekt niet de hele oversteek (ze zijn wel nieuwe bruggetjes aan het bouwen, maar niet vandaag).
Op de foto lijkt het misschien niet zo spannend, maar als je hier 1 fout maakt is het exit.
Bovendien hebben we Janis ook nog bij ons.
Ik haal touw uit mijn rugzak om mij te zekeren, als ik over ben met natte voeten volgt Anne.
We vervolgen ons pad en komen helaas bij het volgende obstakel. Een volgende waterstroom maar nu meters breder en er is alleen een zwakke ijsbrug om deze te over te steken.
We moeten ons tochtje helaas stoppen, over ijs lopen waar een rivier onder stroomt in deze tijd van het jaar staat gelijk aan zelfdoding. Er zijn toeristen die het doen, maar er zijn er ook die het niet meer na vertellen.
we zoeken een rots op met een mooi uitzicht en eten wat broodjes, het enige wat we horen is luid gedonder van de watervallen.
We komen wel terug als ze klaar zijn met hun bruggen bouwen.

We gaan terug naar de camping,steken 's avonds nog even een engangsgrill aan om wat pølse te grillen en maken wat foto's van het nevelige fjord waar de camping aan ligt.
Maandag rijden we via Haugesund terug naar Stavanger, onderweg passeren we de bekende dubbele waterval Låtefossen .
Thuis aangekomen blijken de katten nog te leven, de superminivakantie zit er weer op.

Nog wat grappige links:
this is Norway
how to be Norwegian
Norwegian blonde