Lucky?

Net als in NL een fris weekje gehad, gemiddelde temperatuur in Stavanger was -7 en bij mijn werk - 12 en vanochtend een prachtig sneeuwlandschap.....

Dat geeft wat afleiding van het saaie werk, ik betrap mezelf erop dat ik het maar moeilijk kan accepteren om weer helemaal bij nul te moeten beginnen wat betreft werk...
geen verantwoording, geen creativiteit, geen denkwerk, just another number in the line...
Ik mag niet klagen, het kan altijd erger..we kennen iemand die senior inkoper was en nu bejaarde moet wassen...

Donderdag hadden we dan eens even geen "pech", Janis had een nieuwe zak voer nodig.
Dit speciale voer wat zeer goed helpt bij artrose (zelfs zo goed dat ze geen medicijnen meer gebruikt) was in NL al prijzig, dus hier nog iets prijziger.
Ik naar de dierenarts om te zien of er een zak op voorraad was of om er anders 1 te bestellen. Na even zoeken kwamen ze met de goede zak aan toen ik wou betalen zeiden dat dat niet nodig was, Are you joking me? Nee, ze hadden de zak gratis gekregen van de leverancier dus ik kreeg m ook gratis. Ik besefte mij dat dit een bijzonder moment is.. iets gratis krijgen in Noorwegen, superblij want zo'n zak brokken kost 900 NOK, ruim honderd euro.
Thuis aangekomen kwam Anne ook nog ff met goed nieuws, ze heeft haar vaste contract ondertekend. Geen angst meer dat ze uit haar functie kan worden gezet of zomaar ontslag.
Bovendien kunnen we met een vast contract op zak eens gaan snuffelen bij de bank... om te zien wat voor mogelijkheden er bestaan voor een Noorse hypotheek.
Want dat huren is een dure aangelegenheid wat absoluut niets oplevert.

Vrij weekend....Een uitnodiging van onze Engelse kameraden kun je natuurlijk niet weigeren. Heerlijk 2 dagen relaxen op het prachtige Idse. Varen, vissen, wandelen, sneeuw, absolute stilte, heerlijk traditioneel Engels eten, good company, meer heb je niet nodig.

We hadden nog veel langer willen blijven, maar de verplichtingen roepen. Zondagavond, moe maar voldaan weer terug gereden door en over de donkere en besneeuwde bosweggetjes... beetje spelen met de camera ..weet je wat,een foto zegt soms iets te weinig, we filmen het gewoon ff.
Je kunt het op You Tube bekijken door  hier te klikken.

Tot de volgende...

Socialise

Sommige onder jullie hebben deze blog betiteld als wekelijkse pechblog.....
Zo erg is het toch niet, ik heb nu eenmaal niet zo'n hoog geluksfactor maar ik heb hier niet meer pech dan in NL.
Het kan natuurlijk zo zijn dat het nu meer opvalt omdat ik mijn pech met jullie deel... Jammer genoeg is dat alleen via media en blijft het mijn pech die ik zelf op moet lossen en mee om moet gaan, helaas heb ik al 42 jaar ervaring met pech, je raakt er aan gewend.

Bij bama gaat het zijn gangetje en ik werk op automatic-pilot, verstand op nul. het enige leuke dat ik Anne kan vertellen aan het einde van de dag is wat ik voor lunch heb gegeten.
elke 2 maanden hebben ze van onze afdeling een lønningspils (gaan socializen-lees zuipen- als het loon binnen is), het was in Sandnes te doen. Normaal gezien ben ik daar geen voorstander van, maar omdat er nog geen zicht is op ander werk zijn we toch maar even wezen kijken, je weet nooit waar het goed voor kan zijn.
Het loon wordt in heel Norge op de 20 ste gestort, beter gezegd het staat de 20ste op je rekening en als dat niet het geval is hangt de gemiddelde Noor 's middags al aan de telefoon waarom het loon er niet is. Op die 20ste van elke maand bellen vele ook al met hun mobieltje naar de bank om te checken of het inderdaad zo is. Blijkbaar geven veel Noren geld uit zonder er bij na te denken hoeveel ze eigenlijk te besteden hebben.
Enfin, de loonborrel .... Eerst even wachten tot Anne thuis was van haar werkzaterdag en daarna door naar de kroeg genaamd Melkebaren. Daar rond een uur of 8 aankomend, troffen we een groepje directe collega's waar de alcohol al goed in zat.  1 van de Polen (goeie gast) was zo aardig om tegen alle Noorse gewoonte's in vodka shots voor iedereen te gaan bestellen, dat zijn hier dure grapjes!
Wat zonde is dat ze het kostbare vocht in 1 keer achterover gooien en zo worden ze alleen maar zatter en zatter. Ik dronk rustig verder om even te kunnen genieten van mijn drankje die ik al een hele tijd geleden voor het laatst heb geproefd.. daarnaast een pint guinness.
Het was even leuk, maar we zijn op tijd weggegaan voor iedereen weer onder de tafel ligt. Bovendien had ik de volgende dag afgesproken met Doug en Brian om met de boot te gaan vissen.

Lekker een paar uur op het ijzige water...thermokleertjes aan en daaroverheen een warmte pak. hoewel het best fris was vandaag met 7 graden onder nul heb ik geen kou gehad, zelfs nog wat kabeljauwen gevangen en als verassing van de dag een knorhaan.

de temperaturen in Noorwegen van vandaag:  het warmst in Fruholmen met 2 graden boven 0 en het koudst in Dividalen met een ruime 27 graden onder 0.
Ik had deze maand graag in het Noorden willen zijn en dan met name de stad Tromsø een eilandstad gelegen in de poolzee. Tromsø is het mekka van het poollicht of Noorderlicht een prachtig schouwspel gemaakt door de natuur. Ik denk dat we nog wel even in dit mooie landje blijven wonen, dus ook het poollicht zullen we een keer gaan aanschouwen... mijn lijstje met things to do is oneindig.

tot de volgende...

cold storage II

Same shit at an other place.
In dit geval heb ik het over mijn nieuwe job bij Bama storkjøkken (grootkeuken).
Vorige keer was het een vriezer waarin ik werkte nu is het en koelhuis met een temperatuur van 3 graden.
Leuke, spannende, uitdagende job: No fucking way....
Goed ik mag niet te veel klagen, ik ben een buitenlander en mag blij zijn dat ik werk heb. Dat ben ik dan ook, maar ga wel asap opzoek naar iets anders.
Wat ik dan doe op een dag?  Behalve de tijd aftellen, orders pakken mbt groente en fruit ten behoeve van restaurants , scholen, bedrijfskantines etc. begin om 07.00 en stop om 15.00 Om die tijd pak ik een Noorse gewoonte op: Letterlijk alles uit je klauwen laten donderen en zo snel mogelijk je auto instappen.
Dat kunnen ze hier goed, er zijn niet veel mensen die zich verbonden voelen met hun werk. Je doet het, krijgt betaald, klaar!
En ook hier lopen barbies rond... ik snap er echt geen hol van... waarom zou je een uur of langer besteden aan make-up etc om vervolgens een koude cel in te gaan met een dikke overall en een muts op je kop en waar niemand er om geeft hoe je eruit ziet...
Om het werk wat leuker te maken, kun je dan weer wel goedkoop eten in de kantine. Soorten brood, gerookte zalm,verse garnalen, rosbief, warme maaltijden, salade bar met pasta's, scampi's , gerookte kip ik moet toegeven dat dat goed geregeld is voor 300 NOK per maand, daar kun je zelf geen brood voor smeren.
Daarbij kun je nog gebruik maken van de indoor gym en squashbaan en volgens mij zag ik ook nog ergens een bordje met fysiotherapie...
Die zou ik wel kunnen gebruiken, het tillen van hoge plekken en 7.5 uur kou per dag vraagt veel van mijn rotte gewrichten, maar mij aanmelden zou mijn gebreken verraden. Ik heb nooit gezegd dat emigratie een makkie zou worden.
Dan werk ik tot overmaat van ramp af en toe ook nog eens met een brabander...
Kunnen we in ieder geval samen kankeren op de rest, wat opvalt is dat we onafhakelijk van elkaar dezelfde dingen opvallen: het rijgedrag van de Noren, de lompheid en niet logisch na kunnen denken, drankmisbruik etc etc..
Een voorbeeld van logica is fifo (first in, first out) zoals bv met de melk (melk) in de supermarkt. Let hier goed op want als ze aanvullen zetten ze met enige regelmaat het nieuwe voor het oude en zo gebeurt het dan dat je waren over datum koopt.... geen hond die daar op let of over nadenkt, loopt het tegen datum aan en er is een oplettende slimmerik dan gooit die het product weg ipv van het in de tilbud (aanbieding) te zetten . In de supermarkten waar ze dat wel doen (meestal op vrijdag) moet je er vroeg bij zijn voor de aanbiedingen want de lokale bejaarden en niet blanke buitenlanders zijn allen goed op de hoogte en binnen enkele minuten zijn deze goedkope producten in overvolle winkelwagens verdwenen.
Grappig om te zien is wanneer er een aanbieding in cola of pizza's zijn, dan rijden sommige letterlijk met een volle kar cola en daar bovenop een berg pizza's de winkel uit alsof ze daar ooit tekort aan zullen komen en er nooit geen andere aanbieding meer volgt.

Voor de rest verloopt alles redelijk relaxed, geen stress en we genieten van het uitzicht op de besneeuwde bergtoppen en de dalende temperatuur.
Opvallend genoeg lijkt het overdag kouder te zijn dan 's nachts en is het wel erg vaak windstil.....

Goed weer om ons vrije weekend een keer niet met buitenspelen door te komen, maar met de boot schoonmaken en een paar klusjes in huis... rustig aan het Noorse tempo blijven volgen.
De motor is van de boot en ik schrok van wat ik zag, wanneer de kappen eraf gingen... verbrande/gesmolten  bekabeling en bekabeling aangetast door ouderdom...au! Vrees dat de motor (zolang er geen geld voor een nieuwe is) naar een werkplaats moet tegen een te hoog uurtarief....Dat is weer een tegenvaller, eigenlijk meer een luxe probleem, maar ik heb zo fucking hard gewerkt voor die kutboot en het geeft zoveel plezier..... Ik bedoel verder leven we geen luxe leven met uitgaan, hele dagen shoppen, noem maar op.. We leven buiten de paar luxe dingen die we bezitten redelijk bescheiden en genieten van de kleine dingen in dit mooie land.

We zullen wel weer zien hoe dit verloopt...

Terug voor de gloeiende houtkachel, staan Anne's overheerlijke home-made appelflapjes klaar samen met een chocomel met slagroom wat kaneel erover gestrooid een klein scheutje van de illegaal geïmporteerde cognac van 10 euro welke eigenlijk is bedoeld om mee te koken. 's avonds met de hond lopen  en een heerlijke geur van houtkachels (welke in de meeste huizen aanwezig zijn) hangt in de stille straten.
Even alles vergeten en genieten van het leven....

jobhop

Fredag was mijn laatste dag in de bouw.
Ik kan er niet zo om treuren, er zaten dagen bij waarbij zo hard gewerkt moest worden, dat ik echt volledig gesloopt was aan het einde van de dag.
Het half uurtje pauze (2 x 15 minuten) wat je dan op een dag hebt is met dit soort werk soms net iets te kort .
Morgen (mandag) begin ik om 8.00-16.00 bij bama de andere dagen deze week zijn geloof ik van 7.00-15.00 en daarna zien we het wel.
Voor nu heb ik er weinig vertrouwen in dat het een leuke job gaat worden, het is meer een kwestie van overleven.
Wat wel leuk was deze week, dat mijn NL certificaat van mijn mobiele kraan is omgezet naar een Noorse.

Dit brengt en grote verandering mee waar ik niet op had gerekend, het blijkt namelijk goedgekeurd te zijn voor het serieuze werk met echte kranen zoals in de foto.
Het enige wat ik mis , is de ervaring met deze grote machines.
Maar goed, ik heb nu een certificaat ter waarde van vele duizenden euro's en ga er natuurlijk alles aan doen om als machinist aan de slag te gaan, desnoods ga ik zelf nog een extra opleiding volgen om meer ervaring te verkrijgen. De investering zal zich zeker terugbetalen Tot die tijd eerst maar bij Bama aan de slag.

Ons kleine Anne is weer een stap verder in het integratieproces.
Zaterdag (lørdag) was het tijd voor julebord (kersttafel) misschien wat vroeg in het jaar maar dat kwam beter uit met de planning.
Het julebord zorgde natuurlijk weer voor de nodige opwinding bij de Noorse H&M barbies. de berichten op facebook gingen al over en weer en iedereen was klaar om te feesten.

Het verzoek was om nette kleding te dragen, maar dat doen ze hier zo-ie-zo al als er iets te vieren valt. Anne moest dus nog even gaan shoppen voor een passend jurkje.
Eerst afgesproken bij een collega om te gaan indrinken (heel normaal hier) en vervolgens naar folkhuset (volkshuis) in Sandnes waar een zaaltje was geregeld. Andere collega's hadden het eten geregeld volgens (hoe kan het ook anders) traditioneel recept. Pinnekjøtt (spreek uit als pienesjut)
gezouten en gedroogde lamsbout, ribbe (geroosterd buikvet), medisterkaker (fijngemalen varkensvlees met meel) en dat samen met kålrabistappe (koolraapstamppot) spruiten en nog wat ander julevoer. Yummy , als dat niet lekker is.... Daar waar anderen het kwijl uit de bek loopt, heeft Anne zich niet laten kennen en gewoon meegegeten. Het valt niet mee varkensvlees of lam te eten als je niet van knarsjes velletjes en drelletjes houdt.
Als je alcohol wil nuttigen dan dien je deze zelf mee te brengen en dat gebeurt ook in grote hoeveelheden. Iedereen drinkt zijn eigen drankje totdat ze letterlijk ompleuren. Echt iedereen gaat los en danst, feest. De vrouwen doen dus niet onder voor de mannen (gezien drank ge (mis)bruik)

Dat zijn wij Hollanders niet zo gewend.
Om 01.30 haal ik Anne op in Sandnes, want een taxi nemen als dame alleen is in deze regio niet aan te bevelen. Om de simpele reden dat de taxichauffers (die voornamelijk uit oekraieners, somaliers en ander volk dat het niet zo nauw neemt met de westerse normen, bestaat) niet te vertrouwen zijn er zijn zelfs klanten verkracht en aangerand.
Dat blijkt ook wel als Anne 2 minuten op mij wacht.. er komt eerst iemand (hoef niet uit te leggen wat het voor persoon is..) aangelopen die vraagt taxi? vervolgens rijdt er een ander iemand langzaam achteraan in een onherkenbare auto.... 

De volgende dag een stevige kater, maar de boot moet uit het water voor een winteronderhoud en daarvoor heb je 2 personen nodig.
Meteen even de nieuwe ligplaats bekeken  die we in januari in gebruik gaan nemen aan de Noordkant van Rennesøy bij Østhusvik en ook die voldoet aan de wensen. 

We vissen meestal aan de noordkant maar de boot ligt nu aan de zuidkant van het eiland. Dat is elke keer zo'n 45 minuten varen. Met de ligplaats aan de noordzijde ontzie ik de motor een beetje en besparen we behoorlijk wat brandstof.


Een enerverende week dus, benieuwd wat de volgende gaat brengen.
(dan heb ik nog niet verteld dat voor we vanochtend de boot gingen halen
iemand nog even de bumper van de ford kapot reed terwijl die geparkeerd
stond, niets ernstig, hopelijk levert de verzekering wat extra's op)

 warm/koud Lindesnes 8,6 Kautokeino (up north) -18.8
Stavanger op moment van schrijven 4 graadjes.

Try again

Het gemekker (vragen om) van onze trouwe viervoeter heeft zich uitgebreid met een nieuwe variatie...
We hadden al : waar is mijn balletje, ik wil naar buiten, koekje, eten, op bed, slaapkamer in, dekentje erover en u het wat frisser begint te worden vraagt ze tegenwoordig ook al of de kachel aan mag... Ongekend, het gemekker stopt pas als de houtkachel brand.

Woensdag (Onsdag) werd ik gebeld of ik even langs kantoor wilde komen bij een uitzendbureau , daar aangekomen vroegen ze of ik direct aan de slag kon op een bouwplaats in Bryne. Als ze dat nu eerst hadden verteld dan had ik daar rekening mee gehouden en niet mijn goede kleding aangetrokken wat dat betreft kunnen maar weinig Noren vooruitdenken. Ik weer terug naar huis gereden, werkkleding gezocht , bammetjes en een thermo-kan thee gemaakt en weer terug.
Isolatieplaten leggen voor het storten van beton, ik ben weer even van de straat.
De volgende dag had ik een sollicitatiegesprek bij BAMA een soort versgroothandel . Het gesprek verliep vlot, maar het werk zag er niet zo aantrekkelijk uit. Orders pakken, als het uitkomt op de vrachtwagen en dan ook nog eens in 2 ploegen. De eerste weken alleen om de drukte op te vangen en na 3 weken fulltime en eventueel na 3 maanden een contract.
2 uurtjes na het gesprek belde het uitzendbureau dat ik de juiste kandidaat was en of ik zo snel mogelijk kon beginnen, terwijl ik duidelijk tijdens het gesprek heb verteld dat ik nog 2 weken op een bouwplaats bezig zou zijn. Heb ze maar verteld dat ze nog even geduld moeten hebben...Het werk heb ik dus aangenomen, ik geloof dat ik op het moment niet veel te kiezen heb, ondanks dat het mij niet veel lijkt heb ik voorgenomen het zolang te doen tot er iets beters voorbij komt.
De volgende morgen moest ik om 7 uur op de bouwplaats zijn en daar vertelde ze dat er nog een klus in Stavanger was waar ik naar toe moest, weer 30 km terug rijden (als ze dat nu direct hadden verteld)....
Een mini bouwplaatsje, het aanbouwen van een huis met 2 anderen een Pool, een Duitser en een Hollander (ik) je zou er zo een mop van kunnen maken... de Pool en de Duitser spreken geen Engels, dus dan wordt kleuterschool Noors de voertaal. De bekistingen van het beton moesten worden verwijderd... geloof me als ik zeg dat niet alleen de bekisting maar ook ik volledig gesloopt was aan het einde van de dag... gelukkig was het vrijdag en stond ons vrije weekend voor de deur.
Hoewel ik liever was gaan vissen hebben we ons weekend werkend doorgebracht.
Tijdens het bouwen van het balkon van 7x3 meter dat boven ons terras hangt/staat is men vergeten om een afdak te maken zodat het terras droog blijft. Hier zijn hele mooie kant en klare oplossingen voor.
Ik had er eens met de eigenaar over gesproken en hem voorgesteld om het dicht te maken als hij betaald, het is in ons beider voordeel.
Geen probleem alleen nu nog een passende oplossing vinden, ook dat lukte met Til-Tak , materiaal gekocht en afgetrokken van de huur. Alleen wel 2 dagen klussen in de kou en bijna klaar. Nu kunnen we droog buiten zitten als het regent.
Wat opviel in de bouwmarkt, is dat de keuze in soorten gereedschap beperkt is. En ook de schroeven zijn anders dan in NL. Daar gebruikten we voornamelijk kruiskopjes (PZ) , in Norge gebruiken ze over het algemeen torxkopjes., vraag me niet waarom... Wel een goede reden om een pro-bitsetje erbij te kopen die we natuurlijk als bouwmateriaal rekenen.
Het zijn soms van die kleine dingen, wat in NL zo normaal was en waar ze hier nog nooit van gehoord hebben: Grijze vuilniszakken.... ze zijn er wel maar dan moet je heel goed zoeken. De Noren gebruiken geen boodschappentas maar kopen plastic zakjes/tasjes in de supermarkt waar ze  vervolgens hun boodschappen in doen. Het zelfde tasje wordt daarna gebruikt om afval in te doen.

Ons Anne gaat volgende zaterdag (lørdag) met haar collega's  iets typisch Noors doen: Julebord (vrij vertaald kersttafel).
Volgens traditie wordt er eerst bij een collega ingedronken en daarna gaan ze naar een lokaal waar een kerstmaaltijd wordt genuttigd. Als je daar alcohol bij wil drinken, moet dit zelf worden meegebracht.Bij dit soort aangelegenheden wordt de mooiste kleding uit de kast gehaald en Anne's collega's zijn al bezig een jurk voor haar te zoeken.
Die Juletid is nogal een big issue hier, de tafeltjes voor de restaurants zijn al een maand geleden besproken tegen veel te hoge prijzen. en de kerst maaltijd die thuis wordt bereid is al bekend, want dat is namelijk dezelfe als vorige jaar en het jaar daarvoor etc etc.
Deze bestaat vaak uit tradtioneel voer- klik op deze link om de maaltijden te zien- wat je krijgt is ook weer een klein beetje afhankelijk van de streek waar je woont.

Temperaturen..
Vandaag was Stavanger het warmst met 6,8 graden en in het noordelijke Karasjok een ijzige -21,7 .
De zon  in Stavanger komt op even na 8.00 en gaat onder om 16.30 .... In Karasjok gaat deze al om 13.50 onder!

Ha det...

neighbours

Hallo Allen,

Deze week hebben we beide hard en lang gewerk (6 dagen), dus de wereld is een klein beetje aan ons voorbij gegaan.
Hoewel ik geen chauffeur ben of beter gezegd voel, begint het werk toch wel te wennen. Het enige wat niet went zijn de absurde tijden van beginnen... Als ik bv om 7.00 bij een klant moet zijn (dit is soms nodig omdat sommige zich in een stadscentrum bevinden die na 7 uur ontoegankelijk wordt door verkeersdrukte en geparkeerde auto's) dan houd dat meestal in dat ik rond 03.30 mijn bed uit moet.... onmenselijk! Maar de werkgever is tevreden en ik sta boven aan de lijst mocht er een positie vrij komen.

Vandaag was de enige vrije dag die we samen hadden en die hebben we dan maar gebruikt om wat uit te rusten en de hond eens lekker langs de kustlijn te laten rennen.
Die kustlijn bestaat maar voor een klein deel uit zandstrandjes en het grootste deel uit rotsen. Ik weet niet of de hond er nu zo veel zin in had om te klauteren, maar ze is zonder al te veel tegen te werken toch mee gegaan en op de terug weg kwam er alleen nog maar luid gesnurk uit het achterste deel van de auto.


Dit weekend kwam ook met goed nieuws.
Zoals een aantal van jullie weten hebben we een paar serieuze aanvaringen met de bovenburen gehad, en deze hebben besloten te gaan verhuizen om de reden dat ze geen extreme feestjes konden geven in hun appartement.
Vandaag zijn ze verhuisd en het schijnt dat de nieuwe bewoners er morgen al in zullen trekken.
Ben benieuwd wat het gaat worden.......

Op culinair gebied hebben we ook weer wat geleerd, namelijk deel... 6? van een lekker simpel visje. Dat krijg je als je vriezer vol met zelf gevangen visjes ligt.
Deze keer een familie recept: we hebben een mix van koolvis en kabeljauw gebruikt en deze in blokjes gesneden. een pannetje visbouillon opgezet en daar de vis een paar minuten in gepocheerd . De oven voorverwarmd op 200 graden en in een ander pannetje een vissaus klaargemaakt (in dit geval uit NL geïmporteerde -vissaus culinair- uit een viswinkel. Je doet de gepocheerde vis in een ingevette schaal giet de saus erover en zet deze nog 20 minuten in de oven. Ik durf te wedden dat zelfs de grootste vishater dit lekker vindt.

Het weer deze dag: Tafjord een zomerse 13,7 en in Rustefjelbma een winterse -19,9... een verschil van meer dan 30 graden in 1 land.
Hier in Stavanger is het op dit moment 7 graden.

Ten slotte wil ik jullie bedanken voor de meer dan 4000 hits op deze blog.. Thanks all!!!

Als jullie dan toch van die fanatieke internetters zijn kijk dan vooral ook eens op de fotosite  http://www.flickr.com/photos/fred68/   en naar de youtube site   http://www.youtube.com/user/kapteinfred beide sites mag je wat mij betreft zoveel spammen als mogelijk als we dan toch bezig zijn, zou het mooi zijn om ook daar zoveel hits te halen. Thanks again and till next week.

Ha det god!

jong geleerd, oud gedaan...

First Signs

De eerste tekenen van de aankomende winter hebben zich al gemeld, Afgelopen dinsdag dwarrelde de eerste sneeuwvlokken zachtjes naar beneden en toverde de tuin om in een tijdelijk winterlandschapje.

Vanuit de straat is ook goed te zien hoe de bergen aan de overkant van het fjord een witte topping krijgen.De temperatuur daalt langzaam en overdag is het hier nu gemiddeld 5 /6 graden en in de nacht is het rond het vriespunt. Er ligt een voorraadje hout in de kelder waarmee we de houtkachel voeren. Vooral Janis is daar erg gelukkig mee. Kortom: er komt weer een heerlijke tijd aan.

Afgelopen week ben ik door een eerdere werkgever benaderd of ik bij hun in kon vallen om vrachtwagen te rijden, dat kwam erg goed uit want over de lange tijd zonder werk begin in me toch wel serieus zorgen te maken, zeker met het idee dat ik nog geen recht op benefit heb als ik geen werk heb. We redden het wel, maar dan wordt het toch krap. 

Jammer genoeg konden we ook niet bij de bruiloft zijn van onze vriendjes Gijs en Natje, het is op dit moment te kostbaar om even het vliegtuig te nemen naar NL. Dus vanaf hier GEFELICITEERD . Op deze momenten wordt je geconfronteerd met de nadelen van emigratie, de consequentie van de keuze.....

Gelukkig bestaat er zoiets als weekend om de zorgen  en nadelen zo snel mogelijk te vergeten.

Zaterdag hebben we nuttig besteed met het wisselen van zomer naar winterbanden (verplicht per 1 november) dan zijn we nog wat bouwmarkten langs geweest om een oplossing te vinden om het balkon (boven ons terras) op 1 of andere manier dicht te maken zodat de regen en smeltende sneeuw wordt afgevoerd ipv op ons terras te vallen, zo kunnen we in de herfst en winter lekker droog buiten zitten.

S'avonds lekker eigen vangst zalm klaargemaakt op een nieuwe (en deze staat vanaf nu boven aan mijn lijstje) manier.

Simpel maar zeer doeltreffend : zalmfilet, je neemt wat bloem en dat meng je met zout, peper en bv viskruiden. Je strooit de bloem over de zalmfilet. Vervolgens bak je de in boter met een beetje olie of in olie met een beetje boter voor ongeveer 5 tot 6 minuten (ligt een beetje aan de dikte van de filet.) en daarna leg je de filet nog eens 6 minuten in een voorverwarmde oven van 180 graden. en voor het serveren een schijfje (zelfgeproduceerde) kruidenboter erop..... en als toetje zefgebakken  cakejes van kleine Anne. Enjoy!!

De zondag hebben we heerlijk op het water doorgebracht met de boot van onze Engelse kameraden.

Goed vis gevangen en daarna verwend met roast porc en Yorkshire pudding... Life is good! 

warm / koud de extremen dagtemperaturen van vandaag Filefjell best fris met -20,5 en Mandal een aangename 8,9 in de plus.

Difficult

Hei allen sammen,

We zitten weer vol in ons Noorse leven, Anne is hard en goed aan het werk en heeft haar training in Oslo gehad.
Om 7.30 opstappen in Sola airport om vervolgens een klein uurtje later te landen in Oslo.
Volle dag leadershiptraining (in het Noors natuurlijk) en daarna om 20.15 terug naar Stavanger.
Met de auto zou je 8 tot 9 uur onderweg zijn, om de ongeveer 500 km te overbruggen.

Ik ben nog hard aan het zoeken naar een nieuwe job en dat is op het moment best moeilijk.
Veel bedrijven langs gaan om mijzelf te verkopen (volgens sommige is dit de manier, maar voor mij heeft het nog niets opgeleverd) en de sollicitatiebrieven gaan ook met enige regelmaat op de post. Het nadeel op dit moment is de høstferie (herfstvakantie) en dan ligt een deel van het bedrijfsleven weer plat. Hopen dat komende week vruchtbaarder zal worden.

De resterende tijd heb ik opgevuld met houtjes zagen en hakken die we afgelopen zomer in het skog (bos) achter ons hebben verzameld tijdens het uitlaten van Janis.
Dat is wel nodig want de temperatuur begint te dalen, zodra de zon onder gaat wordt het best fris ( s'morgens begint hier al met de autoruit ijsvrij maken) en geeft  de houtkachel een aangename temperatuur.
In de verte kun je de eerste sneeuw al in de bergtoppen zien.
Ook nog even met de boot op pad geweest, om de zuidkant van Rennesøy te verkennen. Dan ga je het grote water op van het ruige Boknafjord waar je dieptes hebt van 600 meter en waar het behoorlijk kan spoken.
Gezien ik nog geen oceaanvaarder heb, doe ik niet al te gek en blijf ik redelijk in de buurt van de kust.
Ten slotte heb ik vele (tientallen) nieuwe foto's geupload naar mijn fotosite  http://www.flickr.com/photos/fred68/
nieuwe foto's in de map Noorwegen, maar ook in de andere mappen zitten vele nieuwe foto's die de moeite van het bekijken waard zijn. Dat geldt ook voor het videofilmpje die op deze blogsite staat. De kwaliteit is ronduit kut, maar de beelden zeggen genoeg...

That's it voor deze week!

optrekkende ochtendmist, stokkavatnet

Dagtemperaturen van vandaag , het warmst in Tønsberg met 10,8 graden en in Filefjell wordt het steeds frisser met -12,7 .

          

Janis geniet van de laatste zonnestralen.

Harbour porpoises on a misty morning in Norway

Back Home

Het was de vraag hoe wij zouden reageren als we even in NL waren geweest en daarna weer terug in Norge.
Ik herhaal mijzelf door te zeggen dat het fijn was veel vrienden en familie te zien, maar we zijn wel tot de conclusie gekomen dat NL niet meer onze thuisbasis zal worden, en we erg blij waren weer terug in Norge te zijn. Vraag niet waarom maar het voelt gewoon beter.

En dat was nu niet omdat het zulk mooi weer was bij onze terugkomst, de hevigste regenval sinds lange tijd stond op ons te wachten (zie de foto uit de provicie) maar het was nog geen record?!  En ook niet om dat ik nog geen andere baan heb gevonden en toch blijven we het avontuur aangaan....

Bij de grens van Duitsland naar Denemarken werden we toch nog even van de weg gehaald voor controle... Toen ze hoorden da we in NL waren geweest mochten we de auto uitstappen en werd een drugshond om en in de auto gezet. Goed die gasten moeten ook hun werk doen en wij zien er misschien niet helemaal doorsnee uit. Maar we zijn beide drugs vrij! En dat schijnen die godvergeten hufters niet te kunnen accepteren. We hoefden dan wel die volgeladen auto gelukkig niet uit te pakken maar toen ik me omdraaide om weer in de auto te stappen, zag een van de geüniformeerde loosers een hoesje van mijn leatherman achter op mijn rug zitten.
Do you have a knive? No, a multitool! Hij wist niet hoe het ding open of dicht moest ,het kleine mesje wat er aan zit kon die in eerste instantie ook niet vinden en toch enorm gaan lopen zeiken en heel veel lastige vragen gaan stellen. Ik vertelde hem dat het mijn 2e rechterhand is en dat ik dat ding altijd en overal bij mij draag.
Na 20 vragen van deze autoritaire rat (de andere ratten die er om heen stonden snapte de drukte ook niet echt) of ik geen crimineel was etc etc. konden we dan eindelijk verder op reis.


Er is gelukkig ook goed nieuws, Anne kreeg te horen dat ze een vast contract gaat krijgen. Nu geloof ik dingen pas zodra ze een feit zijn, zeker hier in Noorwegen. Maar het is wel een hele zorg minder en ik denk dat Anne nu ook een stuk rustiger naar haar job zal gaan.
Dinsdag mag ze "even" heen en weer met het vliegtuig naar Oslo om daar een training leadership te gaan doen. Super cool toch?

De regen was gelukkig niet voor lange tijd en de dagen erna leken (hoewel best fris) wel zomers...daar gaan we natuurlijk gebruik van maken, met bijvoorbeeld een uurtje vissen voor het donker in Tananger. wat een paar hele mooie polakken opleverde ( 1 van 2,5 kilo) daar kan ik me weer eens culinair op uitleven.
 Dit weekend naar Rennesøy om te zien of de boot zich op of onder het wateroppervlakte zou begeven. De weersvoorspellingen voor het weekend waren goed maar vandaag begon met dikke mist en geen wind. Toch maar aan boord gestapt met een pakketje fiskestangen (hengels) en eens zien of we nog iets te beleven valt. Ik kan je zeggen zo weinig als vandaag hebben we nog niet eerder meegemaakt. 2 makrelen en een roodbaars en die moest van 180 meter dieper komen.

Maar onze vrienden waren er weer en deze keer in grote aantallen,
door het windstille hoor je ze snuiven en ze kwamen steeds dichterbij de boot tot ongeveer 2 meter zwommen en sprongen ze letterlijk rond de boot.
En weer lukt het niet om ze fatsoenlijk op de foto te krijgen.
Bij terugkomst in de haven raakten we nog even aan de praat met een semi-pro visser die het wel zo rot vond dat we weinig hadden gevangen dat we zijn levende krabben kregen "een hele emmel vol" stevige noordzeekrabben. Nu heb ik het niet zo op krabben dus mijn kleine stoere Anne heeft ze in en uit de emmer gehaald.

Nog nooit zelf krab gekookt of zo vers gegeten, voor alles moet een eerste keer zijn. Pan bouillon opgezet krabben erin 12 tot 15 minuten koken en dan.... trekken, breken, slaan, slopen, het is nogal een gedoe voor het relatief kleine beetje vlees wat het oplevert.
Conclusie: krabben waren al niet echt mijn ding en dat houden we zo.
Good to be back home.


het weer van vandaag Slåtterøy Fyr een zomerse 17.2 graden en een beetje fris in filefjell met -4.6 als dagtemperatuur.

Thanks!

Hei,
Nog 1 korte blog vanuit NL voordat we morgen weer aan de terugreis beginnen.
Uitgerust zijn we niet ,eerder lichtelijk gesloopt door de enorm drukke week die we achter de rug hebben.
Van de 15 kilo die ik was kwijtgeraakt zijn er in No-time ruim 5 teruggekomen.... vermoedelijk door de overvloed aan drank en heerlijk eten.
De auto hebben we zojuist beladen en is tot het dak gevuld met goederen die we echt nodig hebben en hier veel en veel goedkoper kunnen inslaan.
Fred en Anne's flying circus is klaar om weer weder te keren naar ons nieuwe thuis, Noorwegen.
Het was fijn om weer een hoop vrienden te zien en wij danken jullie voor de enorme gastvrijheid, maar we zijn ook weer blij dat we terug gaan.

Eens zien wat ons thuis te wachten staat, ik laat het jullie met de volgende blog weten.
Cheers to you all!

Unexpected

takk for sist (bedankt voor de vorige keer)
Heel even hebben wij ons geliefde Norge verlaten voor een bezoek aan Nederland.
Afgelopen Donderdag zijn we aan onze autotrip van 2 dagen begonnen. Er zijn mensen die de rit in 1 keer doen, je kunt je dan af gaan vragen of dat verantwoordelijk is om 1500 km in 1 ruk te rijden, bovendien kom je volledig gebroken op je bestemming aan. Daarom maken wij op de heenweg en terugweg een pitstop in Låsby Denemarken waar we in een KRO (kafe, restaurant, overnatting) overnachten en een altijd overheerlijk ontbijt nemen.
Natuurlijk is vliegen veel sneller maar gezien we nog het 1 en ander in willen kopen heeft de auto de voorkeur, buiten dat hebben we onze bejaarde viervoeter ook meegenomen.
Hoe bejaard ze ook is, het eerste wat ze deed toen we bij Anne haar ouders aankwamen (ons tijdelijk basiskamp) was direct naar de plaats rennen waar de koekjes staan opgeborgen. Hoe seniel dit beestje af en toe is na 7 maanden is ze blijkbaar niet vergeten waar de koekjes staan en hoe ze een volle doos in zo een kort mogelijke tijd naar binnen moet werken.

Ik neem jullie nog even mee terug naar de dag voor ons vertrek naar NL. Woensdag was voor ons beide echt een kutdag.
Hoewel Anne zich kapot werkt op haar job kreeg ze ondanks dat een flinke uitbrander van haar baas. Dat is natuurlijk nooit leuk, zeker niet als je denkt dat je alles goed doet. Blijkbaar is het cultuurverschil groter dan wij dachten. Het verwachtingspatroon dat aan Anne is gesteld is zeer hoog, de informatie en kennis die ze heeft meegenomen uit NL werd in de eerste 6 maanden gretig gebruikt door haar baas maar nu wordt die info en kennis gezien als een soort bedreiging voor de positie van haar directe leidinggevende.
Een vreemde onverwachte situatie, Ikzelf denk dat Anne misschien iets te veel haar best doet en dat ze vanaf nu een paar stappen terug moet doen om zo de druk bij beide partijen weg te nemen. Aan de andere kant zijn wij Nederlanders er over het algemeen aan  gewend om onze mening te geven als we het niet met een bepaalde situatie eens zijn. Is er dus een probleem bij 1 van de partijen, dan wordt dat aangegeven en er niet vanuit gegaan dat het probleem zich vanzelf oplost.
Hier in het zuiden van Noorwegen denken ze daar klaarblijkelijk anders over en vermijden ze het probleem liever en maken ze de dingen mooier dan ze in werkelijkheid zijn.
Het kan natuurlijk ook de on-professionaliteit zijn met een (volgens mij) typerend vrouwelijk kwaaltje / eigenschap, dat als je iets met een onduidelijke endeldarm lange omweg of onbegrijpbare hints aangeeft je er vanuit gaat dat de andere partij wel begrijpt wat je bedoelt.
Snappen jullie het nog? Nee....? Dat is nu precies wat ik bedoel! (de logica van de een hoeft per definitie niet overeen te komen met de logica van de ander). 

Het andere niet leuke was, dat ik op diezelfde dag mijn werk kwijt raakte. Ook dat kwam volledig onverwacht, als een klap van Mjolnir, Thors krachtige hamer op kraakheldere dag.
Ik had mij er in berust dit werk (ondanks dat ik het niet altijd even leuk vond) voor langere tijd te gaan doen en een week voorafgaand werd mij nog verteld dat ik zulk goed werk leverde en na de vakantie terug kon komen.
Tot ineens een andere kandidaat opdook, een zzp'er die al als chauffeur voor hun werkte maar nu voor 50% ook binnen wou werken en dat kwam voor het bedrijf beter uit.
Volledig terug bij af...... alweer een harde keerzijde van emigratie in een korte tijd.
We hebben gejankt, gekankerd en ons heel even afgevraagd waar we toch allemaal aan begonnen zijn..... en zijn nu beide klaar om keihard terug te slaan, Anne zal haar positie gaan verdedigen en ik kom in korte tijd bij jullie terug om te vertellen over mijn nieuwe job.
Want nu we het saaie vlakke landschap, de overvolle wegen, to many people all over the place, weer hebben gezien weten we zeker dat we nooit meer naar Nederland terug zullen keren om er te gaan wonen, de harde en moeilijke kanten van emigratie en integratie nemen we voor lief, het is het waard. Only the strong will survive!

Dat neemt natuurlijk niet weg dat we het heerlijk vinden om een groot deel van onze vrienden weer te zien.

Hoewel we ons niet helemaal comfortabel voelen met alle aandacht die we krijgen (Fred en Anne's  Flying Circus) en de overvloed aan drank,eten en kruitdampen een directe aanslag op ons health systeem zijn is het fijn om te weten dat we zoveel goede echte kameraden hebben, wie het niet uitmaakt hoelang je elkaar niet ziet.
Ik heb het al eens eerder gezegd: real friends wil last forever! Het spijt ons dat we niet iedereen kunnen zien en spreken, hoe graag we dat ook zouden willen, dat geldt zeker voor de kameraden die niet in de directe omgeving van Vlissingen wonen, het is voor ons onmogelijk om in de korte tijd dat we hier zijn heel Nederland / Belgie door te crossen, ik neem aan dat jullie dat begrijpen. Natuurlijk is een ieder van jullie vrij om onze kant op te komen..

Nu we toch in NL zijn maken we van de situatie gebruik en kopen het 1 en ander in. Soms zijn het kleine dingen zoals shampoo (niet voor mij natuurlijk) wasverzachter, wasmiddel en meer van dat soort spul met 1+1 aanbiedingen (een begrip dat ze in Noorwegen niet kennen) en dit scheelt ons echt honderden euro's. Daarnaast hebben we nog wat duurdere dingen nodig die we hier bij sommige bedrijven Tax-Free in kunnen kopen plus het feit dat het hier veel goedkoper is.
Dit uitgespaarde geld kunnen we direct inleveren bij de garage die aan de LRF werkt. De oorzaak van het niet starten was een kapotte brandstofpomp en voor de 2 jaarlijkse EU kontroll (APK) moeten de remmen van de voorzijde worden vervangen. Totaalbedrag een slordige 10.000 NOK. zo komt die andere buitenboordmotor voor de boot nooit in zicht.
De kosten van de brandstofpomp zijn in Noorwegen zo duur dat je een attack krijgt van alleen al het horen van het bedrag bijna 600 euro ex. montage. De pomp had ik al laten bestellen omdat we bij terugkomst de auto direct voor het werk nodig hadden. Nog niet wetende dat het totaal anders zou lopen. In dat geval had ik de onderdelen  in NL gekocht tegen waarschijnlijk een fractie van de prijs.

Warm / koud  dagtemperaturen van Zondag 26 september 2010, Torungen 13,6 C en in Namsskogan werd het niet warmer dan -2,8 C.

Veel van onze foto's staan online, klik hier om naar de albums te gaan (binnenkort komt er weer een update)
Voor video's kun je hier klikken (ook hier komen updates, maar het monteren kost voor mij erg veel tijd)
De facebookers kunnen hier terecht voor mijn profiel en hier voor die van Anne.

Gone fishing

Het Noorse leven gaat op zijn gemakje verder, bijna leek het erop dat het weer zo een saaie (voor zover je het leven hier saai kan noemen en buiten het feestpakket dat mijn trouwe maatje en zijn voorbeeldgezin M.A.N. ons hebben toegezonden, Thanks!!) weekje zou worden als die van ervoor.
Maar gelukkig was er dit weekeinde wat leuke en ook minder leuke actie.

Laten we eerst met het positieve beginnen, tijdens een van de gesprekken die we met verschillende leerlingen op Noorse les moeten doen kreeg ik van een meisje een tip over een goede visplek. Dat is natuurlijk altijd interessant, maar een tip van een buitenlander over een visplek in Noorwegen kan ook waardeloze informatie zijn. Een kwestie van uitproberen dus en verder vragen bij andere of zij die plek ook kennen.
Waar het meisje over sprak was vooral makreel en koolvis, ik vroeg het aan een collega en die kende de plek van vroeger en vertelde dat er ook zalm werd gevangen. Nu wordt het interessant...
Anne was zaterdag aan het werk en ik zat thuis huiswerk te maken en te denken aan de huishoudelijke shit wat nog moest gebeuren.... terwijl de regen en af en toe hagel in grote hoeveelheden naar beneden viel. Høst (herfst) is begonnen.
Fuckt it, slecht weer bestaat niet, alleen slechte kleding en dat huishouden en huiswerk kan ook een andere keer worden gedaan. Er zijn nu eenmaal belangrijkere dingen in het leven zoals het vangen van een visje. Hengel gepakt in mijn landrover gesprongen en naar de bewuste plek gereden om deze eens te gaan verkennen.
De monding van een hard stromende rivier uitkomend in een fjord in een idyllische omgeving en weer binnen 30 minuten rijden van ons huis. Ik verbaas mij elke keer weer over de hoeveelheid natuur binnen handbereik.

Ik gooi in en voel een aanbeet maar die zet niet helemaal door, een goed begin. Bij de tweede haal ik een tak binnen en bij de derde keer staat mijn hengel volledig krom, Oh fuck.. my heart is pounding like an idiot en gebruikt zoveel bloed dat ik denk bleek te zijn. De lijn giert door de slip van de molen, dat kan niet anders dan een zalm zijn maar ik heb pas zekerheid als ik m op de kant krijg en dat lukt. Een pracht van een vrouwelijke zalm... de volgende wordt nog mooier, de hengel nog krommer en de lijn slipt nog harder, als dat maar goed gaat.
Een hoge sprong uit het water verraad dat het weer een zalm is, deze keer een mannetje van ongekende grootte. ik krijg m tot aan de kant en schrik van het formaat, 1 grote klap met zijn staart en mijn lijntje breekt de koperkleurige lepel zit nog in zijn bek en ik zie beide naar de diepte verdwijnen.
Als een bezetene grijp ik naar een nieuwe en begin mij ondertussen af te vragen waarom er hier niemand anders vist... dit is het paradijs waar de aloude goden over spraken.

Bij de volgende worp weer een enorme zalm en deze keer haal ik m binnen, en de volgende ook, tussendoor nog wat kleintjes en ik bedenk waar ik ze allemaal moet laten. die daarna volgt zet ik terug want mijn tasje is vol en ik wil ze ook niet los in de auto gooien. Hier had ik natuurlijk niet op gerekend.
Thuis aangekomen zie ik onze buurman lopen en bied hem 1 (de kleinste) zalm aan. Zo maak je vrienden!

Die van mij zal ik later op de avond vakkundig (op mijn manier) verwerken tot bijna 2 kg filet.
Ik sta nog steeds te stuiteren van de adrenaline die niet uit mijn lijf wil ontsnappen en wacht tot Anne thuis is om haar met enige trots mijn buit te laten zien...Ze schijt ervan dat zij niet de eerste is geweest die zo'n mooie zalm wist te strikken.
We hebben er wel eens eerder 1 gevangen in het Noorden maar nooit aan de kant kunnen krijgen.
De volgende dag (vanochtend) gaan we samen terug, de eerste tegenslag begint bij het omdraaien van de sleutel in het contactslot.
Accu prima, startmotor ook maar starten ho maar, GVKKTT!!! Na een paar pogingen geef ik het op, misschien is het de brandstofpomp. Dan de spullen overgooien in de ford en wegwezen .

Mijn kleine Anne staat als een ware viking in de stromende regen haar hengel in orde te maken en ik gooi die van mij alvast in,bij de eerste inworp is het direct raak en ik haal weer een mooie zalm binnen, dit is te mooi om waar te zijn en dat was het ook.

Er komt direct iemand aangereden die ons verteld dat er hier absoluut niet gevist mag worden en tegen mijn wil in moet de zalm terug het water in.  Vervolgens worden we goed in de gaten gehouden en moeten we een stuk verderop vissen maar vanaf die plek kun je geen zalm vangen alleen bakken vol makreel. Daar zien we wel een bord staan dat je verderop niet mag vissen
Nat tot op onze onderbroek hebben we in ieder geval makreel te eten vanavond en de rest gaat in de vriezer als aas. Helaas geen zalm voor Anne en ik mijn videofilm niet die ik vandaag wou maken.
Maar dat we een keer terugkomen op een uur dat iedereen op bed ligt en wij ons avontuur af kunnen maken dat is een ding wat zeker is!

Terug naar huis dan maar en de NAF (Noorse wegenwacht) gebeld om te zien of zij iets met de LR kunnen.

Niets dus, en mijn geliefde wagentje wordt weggesleept naar de garage, snik.
Ik houd mijn hart vast voor de rekening van de bilverksted.

Je kunt wel zeggen dat het een weekend is geworden vol tegenstellingen maar toch 1 die voor ons niet stuk kan.

Warm/koud : de extremen dagtemperaturen van Zondag 19 september 2010  Jomfruland 17.6 C en in Dividalen zakte het kwik tot -2.6 in Fiskåbygd werdt het wel erg vochtig dankzij 50.7 mm neerslag.

Zoals een aantal van jullie weten reizen we volgende week naar NL om vrienden familie te bezoeken en natuurlijk wat inkopen te doen . Wij zijn beide benieuwd hoe wij daar zelf op gaan reageren, uiteraard gaan jullie dit teruglezen op deze blog.

 Ha det bra!

Almost

Een niet zo heel spannend weekje achter de rug, daarom een korte blog.
Vriend Reier van visservice.nl had een balletje opgegooid bij de eigenaar van het vakantiehuis  (feriehus)waar zij met hun gasten verblijven.
Het balletje is bedoeld voor het zoeken van een woning op Rennesøy. Net als overal heb je een kruiwagen nodig om sommige wegen wat makkelijker begaanbaar te maken, ben je in Norge een vriend van een vriend dan is dat vaak al genoeg om wat extra hulp te krijgen.
De eigenaar die aardig wat vastgoed beheerd , had nog een appartement te huur van zijn zus. Iets kleiner dan wat we nu hebben maar prachtig gelegen op 200 meter van het fjord waar mijn bootplaats al was gereserveerd...
Ons naambordje hing er al op (bij wijze van spreken dan) Godmotherfuckingdamned, dat is wel de plaats voor ons, er is wel een nadeel, geen eigen grond en de tuin moet worden gedeeld (dat werkt niet echt met onze dierentuin) daarbij komt dat het vanaf oktober te huur is en ons huidig contract loopt tot februari 2011.
Een gemiste kans maar we zijn nu bekend bij de eigenaar en ik heb het vermoeden dat er nog wel iets moois voorbij gaat komen.

Ook op het gebied van werk is er niet veel spannends te vertellen (als het echt te saai begint te worden sluit dan aub deze pagina) Anne gaat lekker en heeft haar eerste functionering gesprek gehad, kort samengevat: ze zijn erg tevreden!
Of ze ook zo over mij denken weet ik niet, maar ik denk het wel. Ik zit al veel minder in de vrieskist en merk dat ondanks het ietwat saaie werk het een zeer relaxed bedrijf is die goed voor zijn personeel zorgt.
Je bent dus geen nummer en dat zie je tegenwoordig niet zo veel meer, omdat het via het uitzendbureau niet zo best betaald ga ik om de week een zaterdag voor Rema 1000 (mijn vorige werkgever) rijden op de vrachtwagen. Zo verdien ik wat extra, doe ik meer vrachtwagen ervaring op, en heb ik een goede back-up als deze job op niets uit mocht draaien.

Na deze niet turbulente week (en dan heb ik het nog geen eens gehad over dat ik weer een jaar ouder ben geworden 2 x 21) zou het tijd worden voor actie dit weekend, maar ook dat verloopt anders dan gepland.
We zouden Kjerag gaan beklimmen een pittige tocht van minnimaal 4 uur heen en 4 uur terug.
Tot onze teleurstelling laat het weer het niet toe, dan de zaterdag maar verkloten met klusjes die al te lang wachten en zondag even naar de boot en daarna tussen de buien door vissen vanaf de kant....  ons kleine Anne verspeelt daarbij 2 enorme polakken die terwijl ze aan het wateroppervlakte verschijnen de kans zien om los te komen in plaats van in de pan te belanden, zo gaat dat soms.
We kunnen het nog veel burgelijksaaier maken, als we jullie nu gaan vertellen dat we op dit moment zelf appelmoes (iets wat ze hier niet kennen) gaan maken van de appelboom uit onze tuin (niet van de appelboom zelf maar van de appels uit de appelboom natuurlijk). De pruimen, kersen, tomaten, cranberry's hebben we al gehad.

kijken of de dagtemperaturen wat meer sensatie geven:  tafjord 19.1 C en in Svarttangen werd het niet warmer dan 1 graad boven nul.

til neste uke.

cold storage

Daar waar Anne alleen vooruit lijkt te gaan met haar werk, moet ik een paar stappen terug doen.
Dat was een klein beetje te verwachten, we zijn nieuw, buitenlander, spreek de taal niet en dan heb ik nog geluk dat blank ben en uit het goede deel van Europa kom.
Vorige week werd ik gebeld door een uitzendbureau of ik de volgende dag voor een sollicitatiegesprek naar Kraemer wil gaan (nu een aantal van jullie zijn al op de hoogte dankzij facebook). Zo gezegd, zo gedaan,
Kraemer maritime is een leverancier voor food en non food tbv schepen, booreilanden en alles wat daar weer omheen hangt. Daar aangekomen blijkt het simpel magazijnwerk te zijn en eigenlijk alleen het bulkmateriaal is op voorraad en de rest wordt per klant ergens anders ingekocht en zo ook aangeleverd. Voor zover de communicatie in het Engels duidelijk was zou ik allrounder worden 10t heftruckchauffer (de goederen worden geladen in containers) magazijnwerk, chauffeur , lekker afwisselend.
Vandaag begonnen en nu blijkt dat ik de gehele dag in de vriezer sta, tegen een niet al te best loon.
Dat is voor mij meer dan een aantal stappen terug, zeg maar helemaal terug naar af. Daar sta je dan met al je kennis, certificaten je tenen er af te vriezen in 1 of andere klote vriezer. Ik geloof niet dat dat helemaal de bedoeling was , dus ik ben maar eens gaan bellen naar de persoon die mij daar heeft heen gestuurd.
Over de communicatie valt niet te twijfelen, hij dacht hetzelfde als ik. Hij zou contact opnemen met de leidinggevende om te zien hoe en wat, nu kan ik dat zelf natuurlijk ook maar dat leek mij even niet zo een slim plan op mijn eerste dag.
Zoals het er nu naar uit ziet, is de vriezer tijdelijk (maar niemand weet hoelang) en zou ik erna doorstromen en na 6 maanden een vast contract kunnen krijgen tegen een veel beter loon.
Ik zal dus de komende tijd heel veel water bij de wijn moeten doen totdat deze niet meer te zuipen is en daarna zien of het de moeite is geweest.
Natuurlijk ben ik blij dat ik voor langere tijd werk heb, ook al is het niet wat ik graag wil of beter gezegd om diverse redenen helemaal niet wil . Maar ik hoef nu niet meer constant achter werk aan te lopen en dat geeft op de lange en korte termijn wat meer rust. Ik denk dat dit de harde ingecalculeerde keerzijde is van emigreren. Bovenstaande zal vast een vervolg krijgen op deze blog.

We zijn in nog meer nieuwe dingen gestapt.. back to skole .. vorige week tirsdag (dinsdag, weer terug te leiden naar de Noorse mythologie ) zijn we terug de schoolbanken in gegaan voor Noorse les.1 avond per week naar school en 5 uur les via internet.
Hoewel Anne perfect lult is het meeste van haar taalkennis toegespitst op haar werk, om ons sociale netwerk uit te breiden moeten we ook ergens anders over kunnen praten..
We hebben in NL al een cursus gedaan en nu gaan we een stapje verder, en dat is best (iig voor mij) lastig.
De hele les gaat uiteraard in het Noors en er wordt geen woord Engels gesproken, geloof me als ik zeg dat dat niet mee valt.
De lessen worden voornamelijk gebruikt om te spreken, we moeten steeds van leerling wisselen om dan met 1 van hen een gesprek te voeren over een opgegeven onderwerp. Er zitten 21 leerlingen van ongeveer 15 nationaliteiten met de meest uiteenlopende beroepen van student , schoonmaker, oliebusiness tot archeoloog en violist uit het Stavanger orchestra. De meeste van hun wonen hier al jaren en het valt op dat de taal van sommige echt bar slecht is,  er is dus nog hoop voor mij!

Nadat ik hoorde aangenomen te zijn voor de nieuwe job, belde Kare, de båtmekaniker.
Meestal als die belt heeft die niet veel goeds te vertellen, maar deze keer was het anders... mijn bbmotor is gerepareerd.
Zou het dan toch eindelijk zover zijn? Ik ben met een bloedgang naar Rennesøy gereden waar Kare op mij zou wachten.  Een goed gesprek werd het niet want ik versta hem nauwelijks en hij mij helemaal niet, maar waar het op neer kwam is dat ik hem nog 1500 NOK moest betalen (een meer dan schappelijk bedrag voor arbeidsloon en materiaal) en ik kreeg de mededeling dat de motor weer loopt.
Dat moest ik direct proberen, dus hond aan boord gegooid hengel er achteraan, zwemvesten aangetrokken en weg.
De motor geeft het geluid van een zwaar opgevoerde grasmaaier, zuipt als een ketter maar voor het eerst zag ik de boeg uit het water komen en zat er zowaar snelheid in. Maar goed in plane komen zit er niet in, terwijl de 50 HP dat gemakkelijk zou moeten kunnen. De motor heeft dus nog wat finetuning nodig en mss komt het wel nooit goed , want inmiddels is die al ouder dan 30 jaar (en de shetland sealark waar die aanhangt is nog ouder).... hard sparen voor een nieuwere.
Mochten jullie dit en komende jaren je geld aan een goed doel willen besteden dan weet je ons te vinden, in ruil voor vakantieverblijf hier en qaulitytime op het water.
ondanks dat het nog niet alles is, ben ik opnieuw heel gelukkig. Anne moest zaterdag werken en ik heb mijn tijd verdaan op het water,  niets gevangen (ook dat gebeurt hier wel eens) maar het geeft niet.

Zondag, net als zaterdag heerlijk weer. (daar waar we dachten dat de herfst was begonnen, lijkt het nu weer zomer) Ik moet mijn meissie natuurlijk meenemen voor een dagje op het water.

Heb ik geluk dat ze dat ook leuk vind. De vangsten waren niet om over naar huis te schrijven, wat leng, makreel (goed voor aas voor de volgende vistrip) en opnieuw geef ik er geen flikker om. Na een paar uur zien we de oorzaak van de slechte vangst 2 jagende zeehonden  en even daarna en grote groep bruinvissen welke te snel waren voor de foto.
Daar doen we het allemaal voor.... En dan heel even voel je jezelf enorm nietig.

Op de terugweg varen we langs Østhusvik om aan land te gaan en een grill te ontvlammen.
Ik wist dat Reier en Sjoerd van visservice.nl in de buurt moesten zijn met hun gasten.
We komen aangevaren en toevallig staan ze op de kade voor het appartement waar ze verblijven, het wordt geen grill want we worden uitgenodigd om me te blijven eten.
Kaasfondue wordt het, dat is voor ons zoiets als naar een restaurant gaan. Echt super en heerlijk om de verhalen te horen van het gemêleerde gezelschap van hun gasten die hier verblijven om het vissen.
Mochten jullie dus echt een visvakantie plannen dat zou ik het zeker met het bedrijf van Reier en sjoerd doen, succes gegarandeerd!
We kwamen nogal onaangekondigd dus we gaan woensdag nog even terug met Noorse wafels,syltetøy og røm naar deze meer dan vriendelijke Hollanders.

Ha det god!

Dagtemperaturen in Norge 6 september 2010  Gvarv Nes 21.3C , Røros -2.1 graden Celcius.

even terug in de tijd (6 maanden), our street.. als de vinter dan toch komt laat het er dan 1 zijn met mange snø.